Wa min Ahlil Kitaabi man in taamanhu biqintaariny yu`addihee ilaika wa minhum man in taamanhu bideenaaril laa yu`addiheee ilaika illaa maa dumta `alaihi qaaa` imaa; zaalika biannahum qaaloo laisa `alainaa fil ummiyyeena sabeelunw wa yaqooloona `alal laahil kaziba wa hum ya`lamoon
📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)
📖 سنڌيءَ ۾
۽ ڪتاب وارن مان ڪي اھڙا آھن جو جيڪڏھن وٽن تمام گھڻو مال امانت رکين ته اُھو (سمورو) توکي ورائي ڏيندا، ۽ منجھائن ڪي اھڙا آھن جو جيڪڏھن وٽن ھِڪ مُھر امانت رکين ته مٿن سدائين بيھڻ کانسواءِ توکي ورائي نه ڏيندا، اِھو (نه ڏئڻ) ھن سببان آھي جو چون ٿا ته اڻ پڙھيلن (جي مال کسڻ) ۾ اسان تي ڪا پڪڙ پڇاڙ نه آھي، ۽ الله تي اھي ڄاڻڻ ھوندي به ڪُوڙ چوندا آھن.
🌐 Additional reference in اردو
🌐 اردو
اور اہلِ کتاب میں سے کوئی تو ایسا ہے کہ اگر تم اس کے پاس (روپوں کا) ڈھیر امانت رکھ دو تو تم کو (فوراً) واپس دے دے اور کوئی اس طرح کا ہے کہ اگر اس کے پاس ایک دینار بھی امانت رکھو تو جب تک اس کے سر پر ہر وقت کھڑے نہ رہو تمہیں دے ہی نہیں یہ اس لیے کہ وہ کہتے ہیں کہ امیوں کے بارے میں ہم سے مواخذہ نہیں ہوگا یہ خدا پر محض جھوٹ بولتے ہیں اور (اس بات کو) جانتے بھی ہیں
قَائِمًا: بيٺل، يعني مسلسل مطالبو ڪندي رهڻ ۽ پويان پوڻ.
الْأُمِّيِّينَ: اُهي ماڻهو جن وٽ ڪا آسماني ڪتاب نه هئي، هتي مراد عرب مشرڪ آهن.
سَبِيلٌ: الزام، گناهه يا مواخذو.
2) آيت جي تفسير:
هيءَ آيت يهودين جي مختلف طبيعت ۽ سندن امانت ۾ خيانت جي باري ۾ ٻڌائي ٿي. فرمايو ويو آهي ته اهلِ ڪتاب ۾ ڪي اهڙا به آهن جن کي جيڪڏهن توهان وڏي کان وڏي مال يعني قنطار جي امانت به ڏيو ته اهي ان کي پوريءَ طرح واپس ڪري ڇڏيندا ۽ ان ۾ ڪا به خيانت نه ڪندا. پر ساڻن ئي ڪي اهڙا به آهن جن کي جيڪڏهن هڪ ننڍو سڪو يعني دينار به امانت ۾ ڏيو ته اهي ان کي واپس نه ڪندا، سواءِ ان جي ته توهان مسلسل سندن پويان پيا رهو، بار بار مطالبو ڪريو ۽ سختي سان تقاضا ڪريو. اهي ماڻهو بنا دٻاءُ ۽ زور جي امانت واپس نه ڪندا.
انهن جي ان بدعمل جو سبب اهو آهي ته اهي پنهنجي دل ۾ اهو غلط عقيدو رکندا آهن ته عربن ۽ ٻين غير يهودين جا مال کائڻ ۾ اسان تي ڪو به گناهه ۽ الزام نه آهي، ڇو ته اسان جي ڪتاب ۾ اهو اسان لاءِ حلال ڪيو ويو آهي. اهي اهو به چوندا آهن ته اسان تي ان جو ڪو مواخذو نه ٿيندو. حالانڪه اهي پنهنجي زبانن سان الله تي اهڙو ڪوڙ ٺاهيندا ۽ مڙهيندا آهن، ۽ اهي چڱيءَ طرح ڄاڻن ٿا ته اهي ڪوڙا آهن ۽ اهو سندن پاڻ جو ٺاهيل بهانو آهي، الله جو حڪم نه آهي.
3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:
امانت ۾ ايماندار ٿيڻ اسلام جي وڏي تعليم آهي، ۽ ايماندار ماڻهو دنيا ۾ به عزت ۽ آخرت ۾ به اجر وٺندو آهي.
ماڻهن کي صرف انهن جي مذهبي سڃاڻپ جي بنياد تي نه پرکيو وڃي، ڇو ته هر قوم ۽ هر گروهه ۾ چڱا ۽ بڇڙا ٻئي قسم جا ماڻهو ٿيندا آهن.
ڪنهن به قوم يا مذهب جي باري ۾ اڳواٽ اهو نه سمجهڻ گهرجي ته اهي سڀ هڪ جهڙا آهن، انصاف ۽ احتياط ٻئي ضروري آهن.
پنهنجي غلط ڪمن کي الله جي نالي سان جواز بخشڻ ۽ الله تي ڪوڙ ٺاهڻ سخت گناهه آهي، ۽ اهو عمل انسان کي الله جي رحمت کان پري ڪري ٿو.
قرآن مجيد اسان کي سيکاريندو آهي ته حق ۽ انصاف جي راهه تي هلڻ، ٻين جي مال ۽ حقن جي حفاظت ڪرڻ ۽ ڪنهن به بهاني سان ڪنهن جو حق نه مارڻ ئي سچي ڪاميابي آهي.
هيءَ آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن جي تعليمات کي پنهنجي زندگيءَ ۾ لاڳو ڪريون، امانتدار بڻجون ۽ ٻين لاءِ به انصاف ۽ رحمت جو نمونو پيش ڪريون، ته جيئن دنيا ۽ آخرت ۾ سرخرو ٿيون.
۽ جيڪو اوھان جي دين جي تابعداري ڪري تنھن کانسواءِ ٻئي ڪنھن کي نه مڃيو، چئو ته ھدايت الله واري ھدايت آھي ۽ چون ٿا ته ھيءَ به نه مڃيو ته جھڙو (دين) اوھان کي ڏنو ويو آھي تھڙو دين اُنھن کي ڏنو ويندو يا اوھان جي پالڻھار وٽ اوھان کي الزام ڏيندا، چؤ ته ڀلائي الله جي ھٿ ۾ آھي، جنھن کي وڻيس تنھن کي اُھا ڏيندو آھي، ۽ الله (مھربانيءَ ۾) ڪشادگيءَ وارو ڄاڻندڙ آھي.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.