Сураи Аль Имран Оят 75 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз миёни аҳли китоб касест, ки агар ӯро амин шуморӣ…

Аль Имран · 75/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

۞ وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ۝٧٥

🔤 Transliteration

Wa min Ahlil Kitaabi man in taamanhu biqintaariny yu`addihee ilaika wa minhum man in taamanhu bideenaaril laa yu`addiheee ilaika illaa maa dumta `alaihi qaaa` imaa; zaalika biannahum qaaloo laisa `alainaa fil ummiyyeena sabeelunw wa yaqooloona `alal laahil kaziba wa hum ya`lamoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз миёни аҳли китоб касест, ки агар ӯро амин шуморӣ ва қинторе ба ӯ бисупорӣ, онро ба ту бозмегардонад ва аз онҳо кассет, ки агар аминаш шуморӣ ва диноре ба ӯ бисупорӣ, ҷуз ба тақозо ва талаб онро бознагардонад. Зеро мегӯяд: «Роҳи омиёни мардуми Макка бар мо баста аст ва кас моро маломат накунад». Инҳо худ медонанд, ки ба Худо дурӯғ мебанданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

Қинтор: молу сарвати бисёр ва зиёд.
Динар: воҳиди пули тиллоӣ, ки ин ҷо ба маънои миқдори ками мол аст.
Аҳли китоб: пайравони Таврот ва Инҷил, яъне яҳудиён ва насрониён.
Уммиён: мардуми бекитоб, ки дар ин ҷо мақсад арабҳоянд.
Қоим: истода, ки ин ҷо ба маънои пайваста талаб кардан ва исрор намудан аст.

Тафсири оят:

Аз миёни аҳли китоб касоне ҳастанд, ки агар молу сарвати бисёре ба онҳо бисупоред, онро пурра ва бенуқсон ба шумо бармегардонанд ва хиёнат намекунанд. Аммо аз миёни онҳо касоне низ ҳастанд, ки агар миқдори ками молеро низ ба онҳо бисупоред, онро ба шумо намебаргардонанд, магар он ки пайваста дар паси онҳо истода, бо исрор ва талабкардии доимӣ талаб намоед. Сабаби ин рафтори онҳо он аст, ки онҳо гумон мекунанд ва мегӯянд: «Дар бораи гирифтани молу ҳаққи арабҳо ва онҳое ки ҳамдини мо нестанд, бар мо гуноҳе нест ва мо масъул нестем». Онҳо ин сухани ботилро бар Худованд мебанданд ва ба Ӯ дурӯғ нисбат медиҳанд, дар ҳоле ки худашон низ медонанд, ки ин сухан дурӯғ аст ва онро аз пеши худ мегӯянд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки одамон дар амонатдорӣ ва ростқавлӣ яксон нестанд; баъзеҳо ҳатто дар молу сарвати бисёр ҳам амонатдор ҳастанд ва баъзеҳо дар миқдори ками мол ҳам хиёнат мекунанд.
Амонатдорӣ ва баргардонидани ҳаққи дигарон яке аз сифатҳои неки инсонӣ ва исломӣ аст, ки бояд ҳамеша риоя шавад.
Ҳаргиз набояд ба баҳонаи дин, миллат ё гурӯҳ ба дигарон зулм кард ва моли касеро ба ноҳақ хӯрд; чунин амал дурӯғ бастан ба Худованд аст.
Ислом одамонро ба ростқавлӣ, адолат ва эҳтироми ҳуқуқи дигарон даъват мекунад, ҳатто нисбат ба онҳое ки ҳамдин нестанд.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ба баҳонаҳои ботил ва суханони беасос такя накунем ва ҳамеша дар пайи ризои Худованд ва амалкардани рост бошем.

📜 Оят 73-77 — Сураи Аль Имран

73وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَىٰ هُدَى اللَّهِ أَن يُؤْتَىٰ أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Ва гуфтанд; «Ғайри пайравони дини худро тасдиқ накунед». Бигӯ; «Ҳидоят хидояти худоист». Ва агар гӯянд, ки ба дигарон ҳамон чизҳое дода шавад, ки ба шумо дода шудааст ё агар гӯянд, ки фардо дар назди Парвардигоратон бо шумо ба ҳуҷҷат меистанд, бигӯ: «Фазилат ба дасти Худост, ба ҳар кӣ хоҳад, онро ато мекунад, ки Ӯ бахшояндаву доност!»

74يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

Ҳар киро бихоҳад хоси раҳмати худ мекунад ва Худо соҳибкарамест бисёр бузург!

75۞ وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

76بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

Оре, ҳар кас, ки ба аҳди хеш вафо кунад ва парҳезгор бошад, Худо парҳезгоронро дӯст медорад.

77إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Касоне, ки аҳди Худо ва савгандҳои худро ба баҳои андак мефурӯшанд, дар охират насибе надоранд ва Худо дар рӯзи қиёмат на ба онон сухан мегӯяд ва на ба онон менигарад ва на ононро покиза месозад. Ва барояшон азобе дардовар аст!

← Оят 74 📖 Аль Имран Оят 76 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

75Оят

Тарҷума — Аль Имран 75

Сураи Аль Имран Оят 75 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз миёни аҳли китоб касест, ки агар ӯро амин шуморӣ…

Сураи Оят 75/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 73–77. Ба Тоҷикӣ: Русский.