Сураи Аль Имран Оят 76 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оре, ҳар кас, ки ба аҳди хеш вафо кунад ва…

Аль Имран · 76/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ۝٧٦

🔤 Transliteration

Balaa man awfaa bi`ahdihee wattaqaa fainnal laaha yuhibbul muttaqeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оре, ҳар кас, ки ба аҳди хеш вафо кунад ва парҳезгор бошад, Худо парҳезгоронро дӯст медорад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

بَلَىٰ (бало): ҳарфи ҷавоби исботӣ, ки даъвои нодурустро рад мекунад ва он чиро инкор карда буданд, собит менамояд.
أَوْفَىٰ (авфо): вафо кард, пурра иҷро намуд.
عَهْدِهِ (аҳдиҳи): паймон ва аҳди ӯ.
اتَّقَىٰ (иттақо): парҳезгорӣ кард, аз ҳаром ва гуноҳ худро нигоҳ дошт.
الْمُتَّقِينَ (муттақин): парҳезгорон, онҳое ки аз ширк ва маъсият дурӣ меҷӯянд.

Тафсири оят:

Ин оят ҷавоби раддия ба гумон ва даъвои ботили аҳли китоб аст, ки мегуфтанд барои онҳо нисбат ба амволи арабҳои бесавод ҳеҷ гуноҳе нест. Пас Аллоҳ таоло бо калимаи «бало» он гуфтаро рад мекунад ва мефармояд: не, чунин нест, балки бар онҳо гуноҳ ва масъулият ҳаст. Аммо касе ки аҳди худро — яъне аҳди Аллоҳро, ки дар китобҳои осмонӣ аз ӯ гирифта шудааст: имон овардан ба Аллоҳ ва паёмбаронаш, адои амонат ва риояи ҳуқуқи мардум — пурра иҷро кунад ва аз ширк, хиёнат ва маъсият парҳезгорӣ намояд, пас бегумон Аллоҳ парҳезгоронро дӯст медорад ва ба онҳо беҳтарин подошро медиҳад. Пас меъёри қурб ва иззат назди Аллоҳ на танҳо даъво, балки вафои аҳд ва тақво аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом дини вафои аҳд ва амонатдорӣ аст; ҳар касе ки бо Аллоҳ ва мардум ростқавл бошад, назди Аллоҳ маҳбуб аст.
Тақво танҳо дар сухан нест, балки дар амал аст: иҷрои фармонҳо ва дурӣ аз манъшудаҳо.
Муҳаббати Аллоҳ ба бандагони парҳезгор подоши бузург ва умедбахш аст барои ҳар касе ки ба роҳи рост меравад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки паймонҳои худро бо Аллоҳ ва одамон пурра иҷро кунем ва аз хиёнату фиреб дур бошем.
Ҳар кас метавонад бо тақво ба муҳаббати Аллоҳ ноил шавад; ин роҳ барои ҳама кушода аст ва дилҳоро ба Ислом ва Қуръон мекашад.

📜 Оят 74-78 — Сураи Аль Имран

74يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

Ҳар киро бихоҳад хоси раҳмати худ мекунад ва Худо соҳибкарамест бисёр бузург!

75۞ وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

Аз миёни аҳли китоб касест, ки агар ӯро амин шуморӣ ва қинторе ба ӯ бисупорӣ, онро ба ту бозмегардонад ва аз онҳо кассет, ки агар аминаш шуморӣ ва диноре ба ӯ бисупорӣ, ҷуз ба тақозо ва талаб онро бознагардонад. Зеро мегӯяд: «Роҳи омиёни мардуми Макка бар мо баста аст ва кас моро маломат накунад». Инҳо худ медонанд, ки ба Худо дурӯғ мебанданд.

76بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

Оре, ҳар кас, ки ба аҳди хеш вафо кунад ва парҳезгор бошад, Худо парҳезгоронро дӯст медорад.

77إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Касоне, ки аҳди Худо ва савгандҳои худро ба баҳои андак мефурӯшанд, дар охират насибе надоранд ва Худо дар рӯзи қиёмат на ба онон сухан мегӯяд ва на ба онон менигарад ва на ононро покиза месозад. Ва барояшон азобе дардовар аст!

78وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

Ва аз миёни онҳо гурӯҳе ҳастанд, ки ба шеваи китоби Худо сухан мегӯянд, то пиндоред, ки он чӣ мегӯянд, аз китоби Худост, дар ҳоле ки аз китоби Худо нест. Ва мегӯянд, ки аз чониби Худо омада ва ҳол он ки аз ҷониби Худо наёмада аст. Ва худ медонанд, ки бар Худо дурӯғ мебанданд.

← Оят 75 📖 Аль Имран Оят 77 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

76Оят

Тарҷума — Аль Имран 76

Сураи Аль Имран Оят 76 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оре, ҳар кас, ки ба аҳди хеш вафо кунад ва…

Сураи Оят 76/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 74–78. Ба Тоҷикӣ: Русский.