سورت روم — آیت 16

د کلمو معناګانې:

• كَفَرُوا: له ایمان او حق منکر شول.
• آيَاتِنَا: زمونږ نښې او ثبوتونه چې پر رسولانو نازل شوي دي.
• لِقَاءِ الْآخِرَةِ: د آخرت (قیامت) سره ملاقات، یعنې له مرګ وروسته بیا ژوندي کېدل او حساب.
• مُحْضَرُونَ: حاضر کړل شوي، یعنې په عذاب کې به راوستل شي او له هغه څخه به نه خلاصېږي.

تفسیر:

او هغه کسان چې کافر شول او زمونږ نښې (آیتونه) یې دروغ وګڼلې او د آخرت له ملاقات (قیامت او بیا ژوندي کېدلو) څخه یې انکار وکړ، نو دغه کسان به په عذاب کې حاضر کړل شي. دوی به په داسې حال کې وي چې عذاب به پرې راګیر وي او له هغه څخه به نه شي تښتېدلی، نه به ورته مهلت ورکول کېږي او نه به د دوی عذاب کمېږي. دا د دوی د کفر او د حق د دروغ ګڼلو سزا ده، ځکه چې دوی په دنیا کې د الله له نښو او د قیامت له راتګ څخه انکار وکړ او د رسولانو پیغام یې ونه منلو.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې ایمان یوازې په ژبه نه دی، بلکې د الله په نښو او د آخرت په راتګ باور اړین دی.
• څوک چې د قیامت او حساب په ورځ باور نه لري، د هغه عملونه بې ارزښته دي او په آخرت کې به له سخت عذاب سره مخ شي.
• دا آیت مونږ ته د الله د رحمت او عدل یادونه کوي، چې نیکانو ته به اجر ورکوي او بدکارانو ته به سزا، او دا کار د الله له حکمت څخه دی.
• مونږ باید د قرآن له نښو او د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) له لارښوونو څخه عبرت واخلو او د آخرت لپاره چمتو شو، ځکه چې دا ژوند لنډ دی او راتلونکی ژوند تلپاتې دی.