سورت روم — آیت 17

د کلمو معناګانې:

• فَسُبْحَانَ اللهِ: الله پاک له هر عیب، نقص، شریک، اولاد او هر هغه څه څخه پاک او منزه بولئ چې د هغه له شان او عظمت سره نه خوښېږي.
• حِينَ تُمْسُونَ: کله چې تاسو ماښام ته ننوځئ، یعنې د مغرب او عشاء د لمانځه وخت.
• وَحِينَ تُصْبِحُونَ: کله چې تاسو سهار ته ننوځئ، یعنې د فجر د لمانځه وخت.

تفسیر:

الله تعالیٰ خپلو مومنانو بندګانو ته لارښوونه کوي چې د شپې او ورځې په بېلابېلو وختونو کې د هغه تسبیح او پاکي بیان کړي. کله چې ماښام راشي، نو د مغرب او عشاء لمونځونه وکړئ او الله له هر عیب او شریک څخه پاک وګڼئ. کله چې سهار راشي، نو د فجر لمونځ وکړئ او د هغه ستاینه وکړئ. دا امر یوازې د ژبې تسبیح نه ده، بلکې د زړه او نورو غړو په واسطه د الله د لویوالي او کمالاتو تصدیق کول دي. الله ته په اسمانونو او ځمکه کې ستاینه او حمد ورځ او شپه ورته رسیږي، او هغه د خپلو مخلوقاتو له عبادت او ستاینې څخه بې پروا نه دی، بلکې دا د بندګانو لپاره د ثواب او قربت سبب دی.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته دا درس ورکوي چې د شپې او ورځې په پیل کې د الله یادونه وکړي، ځکه چې دا وختونه د رحمت او برکت وختونه دي.
• په دې آیت کې د الله د تسبیح امر د دې لامل دی چې د بندګۍ روحیه پیاوړې شي او انسان له الله سره د اړیکو ژوروالی احساس کړي.
• دا آیت د لمونځونو اهمیت ښیي، ځکه چې لمونځ د الله د تسبیح او ستاینې ترټولو لویه بڼه ده، او په دې وختونو کې د لمونځ کولو امر شوی دی.
• په دې آیت کې د الله د حمد او ستاینې یادونه د دې لامل ده چې انسان په خپل ژوند کې د الله له نعمتونو څخه مننه وکړي او د هغه په عبادت کې ثابت قدم پاتې شي.