Surja Er-Rum — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• ضُرّ: fatkeqësi, sëmundje, varfëri, thatësi ose çdo lloj vuajtjeje që e godet njeriun.
• مُنِيبِينَ: të kthyer, të përulur, që i drejtohen vetëm Allahut me sinqeritet dhe pendim.
• أَذَاقَهُم مِّنْهُ رَحْمَةً: u dha atyre nga ana e Tij mëshirë, pra i shpëtoi nga vuajtja dhe ua ktheu begatinë dhe mirëqenien.

Tefsiri i Ajetit:

Kur njerëzit i godet ndonjë e keqe — si sëmundje, varfëri, thatësi ose ndonjë fatkeqësi tjetër — ata i luten Zotit të tyre me përulësi dhe sinqeritet, duke iu kthyer vetëm Atij, sepse e dinë se askush tjetër nuk mund t’ua largojë dëmin. Por, sapo Ai u jep mëshirën e Tij dhe ua largon vuajtjen, një grup prej tyre i kthehet përsëri idhujtarisë dhe i bën shok Allahut në adhurim, duke harruar atë sinqeritet që kishin treguar në momentin e vështirësisë.

Ky ajet tregon gjendjen e njeriut kur e godet e keqja: ai e kujton Zotin dhe i drejtohet Atij me gjithë zemër, por kur i vjen e mira dhe shpëton nga vuajtja, harron mirësinë e Zotit dhe kthehet te mosbindja dhe idhujtaria. Kjo është një shenjë e dobësisë së njeriut dhe e harresës së tij ndaj mirësive të Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se njeriu nga natyra e tij është i dobët dhe harron mirësitë e Allahut, prandaj duhet të jetë gjithmonë i vetëdijshëm dhe falënderues ndaj Zotit të tij.
2. Na tregon se sinqeriteti ndaj Allahut nuk duhet të jetë vetëm në momentet e vështira, por duhet të vazhdojë edhe në kohët e begatisë dhe mirëqenies.
3. Ajeti na bën thirrje që ta ruajmë besimin tonë dhe të mos i kthehemi mosbindjes pasi Allahu na ka shpëtuar nga vuajtjet, sepse kjo është shenjë e mirënjohjes ndaj Tij.
4. Na mëson se adhurimi i vetëm Allahut dhe sinqeriteti ndaj Tij është rruga e shpëtimit, ndërsa idhujtaria dhe mosbindja janë shkak i humbjes dhe i zemërimit të Allahut.