Suurah Ar-Ruum — Aayad 33

Macnaha Erayada:

• Darar (ضر): Dhib, cudur, faqri, abaaro iyo waliba kasta oo ku dhaca dadka.
• Muniibiin (منيبين): Kuwa u noqonaya Eebe kaliya, isagoo u baryaya oo ka toobad keenaya, kuna cibaadaysanaya isaga oo kali ah.
• Adaagahum (أذاقهم): Eebe siiyo dhadhamin, yareeyo, oo u naxariisto.
• Raxma (رحمة): Naxariis, khayr, roob, caafimaad iyo nafaqo.

Tafsirka Aayadda:

Marka dhib iyo walba ku dhaco dadka – sida cudur, faqri, abaaro, ama musiibo – waxay u baryaan Eebahood oo kaliya, iyagoo u noqonaya isaga, oo ka toobad keenaya, oo isaga keliya ka cawinaya, waxayna ka ilaawaan sanamyadii ay caabudijireen. Laakiin marka Eebe u naxariisto oo ka fayo dhibkii, oo u dhadhansiiyo naxariistiisa – sida roobka, caafimaadka, iyo khayrka – waxaa kedis ah koox ka mid ah oo ku noqota shirkigoodii, waxayna la wadaajiyaan Eebe cibaadada, iyagoo caabudi wax kale oo aan ahayn isaga. Tani waxay muujinaysaa tabarka dadka qaarkood, oo ay xasuustaan Eebe marka ay ku dhacdo dhibaato, laakiin marka ay naxariis gaadho way iska ilaawaan oo ku noqdaan shirkiga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Ikhlaaska baryada: Aayaddu waxay ina baraysaa in marka dhibaato ku timaado, ay tahay inaan Eebe kaliya u baryeyno, isagoon wax la wadaajin, maxaa yeelay isaga ayaa keliya kara inuu ka fayo dhibka.
2. Digniin ka shirkiga: Waxay u digaysaa dadka inaysan ku noqon shirkiga marka ay naxariis gaadho, waayo tani waa astaanta dadka aan mahadnaqin, ee Eebe xusuusan marka ay baahan yihiin oo iska ilaawaan marka ay khayr helaan.
3. Mahadnaqda Eebe: Aayaddu waxay ina ku boorrinaysaa inaan mahadnaqno Eebe marka uu naxariistiisa na siiyo, oo aanan ku noqon waxa Eebe neceb yahay, si aanu noogu xumaanin nimcada.
4. Xasbka iyo toobadda: Waxay ina tusinaysaa in dhibaatooyinka ay tahay sabab ay dadku ku xasuustaan Eebe oo ay u toobadkeenaan, sidaa darteed waa inaanan ka faa'iidaysan wakhtiga dhibka si aan ugu dhawaanahay Eebe.