Rum surəsi — Ayə 33

Sözün izahı:

• مَسَّ: toxundu, üz verdi, yetişdi.
• ضُرٌّ: zərər, bəla, xəstəlik, yoxsulluq, quraqlıq kimi çətinlik və sıxıntı.
• مُّنِيبِينَ: Allaha üz tutanlar, tövbə edib Ona qayıdanlar, yalnız Ona yönələnlər.
• أَذَاقَهُم: onlara daddırdı, onlara göstərdi, onlara çatdırdı.
• رَحْمَةً: rəhmət, mərhəmət, bolluq, nemət, sıxıntının aradan qalxması.
• فَرِيقٌ: bir dəstə, bir qrup, bir toplum.
• يُشْرِكُونَ: şərik qoşurlar, Allaha başqasını ortaq edirlər.

Ayənin təfsiri:

İnsanlara hər hansı bir çətinlik, xəstəlik, yoxsulluq və ya quraqlıq kimi bir sıxıntı üz verdiyi zaman, onlar Rəbbinə yalvarıb yalnız Ona üz tuturlar. Qəlbləri yalnız Allaha yönəlir, təvazökarlıqla Ona dua edib bu bəlanın aradan qalxmasını diləyirlər. Çünki çətinlik anında insan fitrətən özünün aciz olduğunu dərk edir və köməyi yalnız Allahdan gözləyir.

Sonra Allah onlara Öz mərhəmətindən daddırdıqda, yəni sıxıntılarını aradan qaldırıb onlara bolluq, sağlamlıq və nemət verdikdə, onların arasından bir dəstə dərhal yenidən Allaha şərik qoşmağa başlayır. Halbuki onlar elə bu yaxınlarda yalnız Allaha yalvarırdılar və Onun tək olduğunu qəlbən bilirdilər. Amma sıxıntı keçib rahatlıq gəldikdə, bəziləri bu həqiqəti unudur və Allaha başqa varlıqları ortaq edirlər.

Bu ayə bizə çox mühüm bir dərs verir: insan çətinlik anında Allaha sığınmalı, rahatlıq və bolluq anında da Onu unutmamalıdır. Çünki həqiqi iman, yalnız dar gündə deyil, hər zaman Allaha bağlı qalmaqdır. Allahın verdiyi nemətlər bizi Ona daha çox yaxınlaşdırmalı, uzaqlaşdırmamalıdır. Gəlin hər zaman, sevincdə də, kədərdə də yalnız Allaha üz tutan, Ona şükür edən və heç vaxt Ona şərik qoşmayan bəndələrdən olaq.