Surja Er-Rum — Ajet 34

Kuptimet e fjalëve:

• Li-jekfuru: Që të mohojnë (mirësitë).
• Bima atejnahum: Me atë që Ne u dhamë atyre (nga të mirat dhe begatitë).
• Fetemetteu: Pra, kënaquni (në këtë jetë të shkurtër).
• Fesevfe ta'lemun: Atëherë do ta dini (pasojën e veprave tuaja).

Tefsiri i Ajetit:

Kjo varg vjen si vazhdim i rrëfimit për jobesimtarët, të cilët kur i godet ndonjë e keqe apo vështirësi, i luten Zotit me përulësi, por sapo Ai ua largon dhembjen dhe u jep begati, ata kthehen në mosmirënjohje dhe mohim të të mirave që ua ka dhënë Ai. Ata i kthejnë shpinën Zotit të tyre, duke mos e falënderuar për çlirimin nga vuajtja dhe për begatitë e dhuruara.

Këtu Allahu i drejtohet atyre me një qortim dhe kërcënim të ashpër, duke u thënë: "Kënaquni ju me këto të mira të përkohshme në këtë botë, por së shpejti do ta kuptoni pasojën e mosmirënjohjes suaj." Kjo është një paralajmërim se kjo jetë është e shkurtër dhe se ata do të përballen me dënimin në Ditën e Gjykimit, kur do ta shohin me sytë e tyre se ishin në humbje të qartë. Ata do të pendohen, por pendimi në atë moment nuk do t'u bëjë dobi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mirënjohja ndaj Allahut për të mirat e Tij është shenjë e besimit të sinqertë, ndërsa mohimi i tyre është shenjë e dobësisë së besimit dhe e largimit nga udhëzimi.
2. Njeriu duhet të qëndrojë i qëndrueshëm në adhurim dhe falënderim, si në kohë të vështira ashtu edhe në kohë begatie, e të mos jetë nga ata që i kujtojnë Allahun vetëm kur janë në telashe.
3. Kjo botë është e përkohshme dhe kënaqësitë e saj janë të shkurtra; prandaj, njeriu i mençur nuk duhet të mashtrohet nga jeta e kësaj bote, por duhet të përgatitet për jetën e përjetshme.
4. Kërcënimi i Allahut është i sigurt dhe Ai nuk e thyen premtimin e Tij; prandaj, çdo njeri duhet të mendojë për pasojat e veprave të tij para se të jetë vonë.