Sura Al-Ahzab — Werset 19

Znaczenie słów:

• Aszihhatan – skąpi, oszczędni, niechętnie dzielący się.
• Salakukum – zranili was, dotknęli was ostrym, bolesnym słowem.
• Hidad – ostre, cięte, raniące (języki).
• Ahbata – unieważnił, uczynił bezowocnym, pozbawił nagrody.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah opisuje tutaj grupę obłudników, którzy znajdowali się wśród wierzących podczas bitwy. Są to ludzie, którzy są skąpi wobec was, o wierzący – skąpi w okazywaniu wam życzliwości, w pomocy majątkiem, w wysiłku na drodze Allaha, a nawet w okazywaniu wam szczerej przyjaźni. Ich skąpstwo wynika z nienawiści i złości, które kryją w sercach, oraz z nadmiernego przywiązania do życia doczesnego i strachu przed śmiercią.

Gdy nadchodzi strach – czyli gdy zbliża się bitwa i pojawia się niebezpieczeństwo – widzisz ich, jak patrzą na ciebie, o Proroku, a ich oczy kręcą się w oczodołach, jak oczy człowieka, który mdleje z powodu bliskości śmierci. Ich wzrok błądzi, rozum ich opuszcza, a strach całkowicie ich ogarnia. Są tak przerażeni, że nie są w stanie patrzeć prosto ani skupić wzroku.

Lecz gdy strach minie i bitwa się zakończy, a bezpieczeństwo powróci, wtedy ranią was ostrymi językami – mówią do was słowa twarde, bolesne i pełne złości. Wtedy też okazują się skąpi w dobru, czyli w podziale łupów wojennych – domagają się swojej części, choć w walce nie brali udziału, i zazdroszczą wierzącym tego, co Allah im dał.

Ci ludzie – nie uwierzyli naprawdę – ich wiara była tylko pozorna, a w sercach nie było prawdziwego przekonania. Dlatego Allah unieważnił ich uczynki – pozbawił ich nagrody za to, co robili na pokaz, ponieważ ich intencje nie były szczere. A to unieważnienie było dla Allaha łatwe i proste – nie stanowiło dla Niego żadnej trudności.

Korzyści i pouczenia płynące z wersetu:

1. Szczerość w wierze jest warunkiem przyjęcia uczynków – czyny pozbawione szczerej intencji, nawet jeśli wyglądają na dobre, są bezwartościowe u Allaha.
2. Obłuda jest niebezpieczna – Allah ukazuje jej prawdziwe oblicze, aby wierzący mogli się jej wystrzegać i rozpoznawać takich ludzi.
3. Prawdziwy wierzący nie jest skąpy wobec braci – wiara pociąga za sobą hojność, poświęcenie i gotowość do pomocy.
4. Strach i odwaga są sprawdzianem wiary – sposób zachowania w chwilach zagrożenia pokazuje, co naprawdę kryje się w sercu człowieka.
5. Allah nie potrzebuje naszych uczynków – to my potrzebujemy Jego nagrody, a On może ją dać lub odebrać, komu zechce, i nie stanowi to dla Niego żadnej trudności.
6. Język może być bronią ostrzejszą niż miecz – obłudnicy ranią słowami, gdy czują się bezpiecznie, dlatego wierzący powinien pilnować swojego języka i wystrzegać się krzywdzenia innych.