Sura Al-Ahzab — Werset 20

Znaczenie słów:

• يَحْسَبُونَ — oni myślą, sądzą.
• الْأَحْزَابَ — ugrupowania, sprzymierzone plemiona, które zebrały się do walki przeciwko muzułmanom.
• لَمْ يَذْهَبُوا — nie odeszli, nie oddalili się.
• بَادُونَ — przebywający na pustyni, na wsi, z dala od miasta.
• الْأَعْرَابِ — Beduini, mieszkańcy pustyni.
• يَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِكُمْ — pytają o wasze wieści, o to, co się z wami stało.
• مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا — nie walczyliby, chyba że odrobinę, niewiele.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset ukazuje nam prawdziwe oblicze obłudników (munafikun) podczas bitwy, znanej jako Bitwa Okopów (Ghazwa al-Ahzab), kiedy to sprzymierzone plemiona otoczyły Medynę. Obłudnicy, z powodu ogromnego strachu i tchórzostwa, myśleli, że sprzymierzeńcy nie odeszli, nawet gdy ci już się wycofali. Ich serca były tak przepełnione lękiem, że nie mogli uwierzyć w zwycięstwo i w to, że Bóg oddalił niebezpieczeństwo.

Gdyby jednak sprzymierzeńcy mieli wrócić ponownie, ci obłudnicy pragnęliby wtedy znajdować się daleko od Medyny, na pustyni wśród Beduinów, gdzie nie ma walki ani niebezpieczeństwa. Chcieliby tylko z bezpiecznej odległości wypytywać o wasze wieści — co się z wami stało, kto zwyciężył, kto poległ. Nie mieliby odwagi stanąć u waszego boku i walczyć.

A nawet gdyby byli wśród was w okopach, nie walczylibyście z nimi ramię w ramię — ich udział w walce byłby jedynie pozorny i minimalny, tylko po to, by uniknąć wstydu i oskarżeń. Ich walka byłaby obłudna, pozbawiona wiary i szczerości — rzuciliby może kilka strzał czy kamieni, ale nie byliby prawdziwymi towarzyszami broni.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Prawdziwa wiara objawia się w trudnych chwilach — w czasie spokoju każdy może deklarować odwagę, ale dopiero w obliczu niebezpieczeństwa widać, kto naprawdę ufa Bogu, a kto jest słaby w sercu.
2. Obłuda i tchórzostwo są ze sobą ściśle związane — brak wiary prowadzi do lęku, a lęk prowadzi do ucieczki od obowiązków. Muzułmanin powinien wzmacniać swoją wiarę, aby jego serce było odważne i ufne wobec Boga.
3. Wielkość towarzyszy Proroka (niech spoczywa na nim pokój) — ten werset pośrednio ukazuje nam, jak wielką odwagą i oddaniem wykazali się prawdziwi wierzący, którzy stawili czoła wrogowi, podczas gdy inni uciekali lub się ukrywali.
4. Nie polegaj na pozorach — obłudnicy mogą sprawiać wrażenie, że są z wami, ale w rzeczywistości ich serca są dalekie. Uczymy się, aby oceniać ludzi po ich czynach w chwilach próby, a nie po słowach w czasie pokoju.
5. Bóg chroni swoich wiernych sług — mimo ogromnego niebezpieczeństwa i przewagi wrogów, Bóg oddalił ich i dał zwycięstwo muzułmanom. To uczy nas, że prawdziwa siła nie leży w liczebności wojsk, ale w pomocy Boga i zaufaniu do Niego.
6. Unikanie walki bez uzasadnienia jest naganne — islam zobowiązuje muzułmanów do obrony swojej religii, honoru i ziemi. Tchórzostwo i ucieczka od tego obowiązku są cechami obłudników, a nie prawdziwych wierzących.