Yahsaboonal Ahzaaba lam yazhaboo wa iny yaatil Ahzaabu yawaddoo law annahum baadoona fil A`raabi yasaloona `an ambaaa`ikum wa law kaanoo feekum maa qaatalooo illaa qaleela
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Rumangsane mungsuh mahu durung keplayu. Bareng weruh yen mungsuh wis keplayu, rantamane upama mungsuh mahu bali nempuh maneh wong munafik neja ngalimpet menyang alas, Upama wong munafik mahu isih awor sira, geleme mangsah perang hiya mung (murih halem) sethithik
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Mereka mengira (bahwa) golongan-golongan yang bersekutu itu belum pergi; dan jika golongan-golongan yang bersekutu itu datang kembali, niscaya mereka ingin berada di dusun-dusun bersama-sama orang Arab Badwi, sambil menanya-nanyakan tentang berita-beritamu. Dan sekiranya mereka berada bersama kamu, mereka tidak akan berperang, melainkan sebentar saja.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
يَحْسَبُونَ : padha nyana utawa padha ngira.
الْأَحْزَابَ : golongan-golongan kang padha nglumpuk arep nyerang Madinah.
يَوَدُّوا : padha kepengin banget utawa padha ngarep-arep.
بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ : wong-wong kang manggon ing ara-ara utawa padang pasir bareng karo wong Arab badui.
أَنْبَائِكُمْ : kabar-kabar bab kahananmu.
2) Katrangané ayat:
Wong-wong munafik iku padha nyana yèn golongan-golongan kang nglumpuk arep nyerang Madinah iku durung padha lunga. Iki jalaran saka rasa wedi lan jirih kang banget ana ing atine. Dadi sanajan Allah wis ngalahake mungsuh-mungsuh iku kanthi kekalahan kang abot, atine wong munafik tetep ora tenang lan tetep rumangsa wedi.
Lan yèn nganti golongan-golongan iku teka maneh arep nyerang Madinah, wong-wong munafik iku padha kepengin banget yèn dheweke ana ing ara-ara utawa padang pasir bareng karo wong Arab badui, adoh saka paprangan. Dheweke mung padha takon-takon bab kabar kahananmu, apa kang kedadeyan marang kowe sawise perang. Dheweke ora gelem melu berjuang, mung kepengin ngerti kabare wae saka kadohan.
Lan senajan wong-wong munafik iku ana ing tengah-tengahmu, dheweke ora bakal melu perang kajaba mung sethithik banget, iku wae mung kanggo pamer lan golek jeneng, ora kanthi ati kang temen-temen lan ora kanthi kepinginan kanggo mbela agama.
3) Piwulang kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangake marang kita yèn rasa wedi lan jirih iku bisa nggawe wong dadi ora tenang lan ora bisa mikir kanthi bener, mula kita kudu nyuwun marang Allah supaya diparingi ati kang kuwat lan teguh.
Wong munafik iku mung mikir bab keslametane dhewe, ora peduli marang perjuangan lan pengorbanan wong liya. Mula kita kudu dadi wong kang wani lan setya marang agama lan umat.
Islam mulangake marang kita supaya ora dadi wong kang mung ngomong tanpa tumindak, nanging kudu dadi wong kang nyata ing perjuangan lan pengorbanan.
Allah iku Maha Ngerti marang isi atine manungsa, mula kita kudu tansah njaga ati supaya resik saka sifat munafik lan sifat-sifat kang ora apik.
Ayat iki uga menehi panglipur marang wong-wong mukmin yèn ora perlu kuwatir marang wong-wong munafik, amarga dheweke ora bakal bisa menehi madharat kang gedhe marang umat Islam.
Kita kudu tansah nyedhaki Al-Qur'an lan sinau saka piwulang-piwulange, amarga ing kono ana pituduh lan pepadhang kanggo urip ing donya lan akhirat.
Rumangsane mungsuh mahu durung keplayu. Bareng weruh yen mungsuh wis keplayu, rantamane upama mungsuh mahu bali nempuh maneh wong munafik neja ngalimpet menyang alas, Upama wong munafik mahu isih awor sira, geleme mangsah perang hiya mung (murih halem) sethithik
Allah nguningani wong kang padha mbujuk wong Islam pangucape marang kancane, "Padha marenana aja melu perang (Nabi Muhammad)". WOng mau hiya kang melu perang (nanging pamrihe mung golek alem) kajaba mung sethithik
Padha medhit metokake bandhane (kanggo mragati perang) nalikane katekan kuwatir padha handeleng ing sira, mripate jelalatan kaya wong arep mati. Bareng wis ilang kuwatire (menang anggone perang) banjur padha ngladaki ing sira kelawan pangucap kang tanpa kering. Padha medhit nglakoni kabecikan. Satemene wong mahu padha ora percaya ing Allah. Mulane Allah ora nganggep anggone rowa - rowa ngelakoni kabecikan. Allah tanpa pekewuh anggone nyirnakake kabecikane wong mahu
Rumangsane mungsuh mahu durung keplayu. Bareng weruh yen mungsuh wis keplayu, rantamane upama mungsuh mahu bali nempuh maneh wong munafik neja ngalimpet menyang alas, Upama wong munafik mahu isih awor sira, geleme mangsah perang hiya mung (murih halem) sethithik
Satemene sira iiku duwe panutan becik hiya iku Rasulullah (Muhammad), iku becik tumrap wong kang ngarep - ngarep ganjaraning Allah sarta wedi siksaning dina Qiyamat. Apadene wong kang akeh elinge ing Allah
Wong mukmin bareng padha handeleng mungsuh, banjur padha ngucap, "Hiya iku prasetyaning Allah lan utusane, (Aku bakal tinempuh ing mangsah naning ora dadi) awit prasetyaning Allah lan utusane aku bakal ditulungi mesthi temen. Tekaning mungsuh mahu malah muwuhi pracayaning para wong mukmin lan pasrahe marang Allah
Surat Al-Ahzab Ayat 20 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Rumangsane mungsuh mahu durung keplayu. Bareng weruh yen mungsuh wis…
Surat Ayat 20/73 — Surat Al-Ahzab الأحزاب (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Ahzab Rungokna, Surat Al-Ahzab Terjemah, Surat Al-Ahzab mp3, Surat Al-Ahzab pdf. Ayat 18–22. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.