Surah Al-Ahzab — Aya 20

Ma’anonin Kalmomi:

• Al-Ahzab: Ƙungiyoyin kafirai da suka haɗa kai don yaƙi da Musulmai a yaƙin Khandaq (Gwarzo).
• Lam yadh-habu: Ba su tafi ba, har yanzu suna nan.
• Baduna: Mazauna ƙauye (ƙauyuka) da ke nesa da birni.
• A’rab: Mazauna hamada (makiyaya).
• Anba’ikum: Labaran ku da al'amuranku.

Tafsiri:

Munafikai, saboda tsananin tsoro da rashin ƙarfin zuciya, suna zaton cewa ƙungiyoyin kafirai da suka kewaye Madina har yanzu ba su tafi ba, duk da cewa Allah ya taimaki Musulmai ya kori abokan gaba. Idan kuma waɗannan ƙungiyoyi suka sake dawowa, sai ka ga munafikan nan suna fatan da a ce sun kasance a cikin ƙauyuka tare da makiyaya, suna nisa daga yaƙi, kuma suna tambayar labaran ku ne kawai daga nesa, ba tare da sun shiga cikin yaƙi ba. Kuma ko da sun kasance a cikinku a lokacin yaƙi, ba za su yi yaƙi ba face kaɗan, domin nuna gaskiya kawai, ba da gaske ba, saboda tsananin tsoro da raunin imani.

Fa’idodin da ake samu daga wannan ayar:

1. Tsoro da rashin imani suna sa mutum ya zama matsoraci, wanda hakan ke nuna raunin imani a zuciya.
2. Munafikai ba su da amfani ga al’umma; suna neman lafiyar kansu ne kawai, ba suna neman taimakon Musulmai ba.
3. Imani mai ƙarfi shi ne ke sa mumini ya tsaya tsayin daka a cikin wahala, yana dogara ga Allah, ba ya tsoron abokan gaba.
4. A cikin wahala, ana iya gane munafikai daga muminai na gaske; mumini yana fuskantar haɗari da zuciya ɗaya, yayin da munafiki ke neman guduwa.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su dogara ga Allah, su san cewa taimakon Allah yana zuwa bayan haƙuri, kuma babu wani abin da zai tsoratar da su face Allah.