Sure Ahzâb — Ayet 20

Kelime Anlamları:

• Yahsebûne: Sanıyorlar, zannediyorlar.
• El-Ahzâb: Topluluklar, gruplar; burada Müslümanlarla savaşmak için birleşen kabile birlikleri.
• Yevuddû: Arzu ederler, isterler, temenni ederler.
• Bâdûn: Çölde yaşayan, şehirden uzakta ikamet eden kimseler.
• El-A'râb: Bedeviler, çöl Arapları.
• Enbâ: Haberler, haberleriniz.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, münafıkların korkaklık ve zayıf imanlarını gözler önüne seriyor. Hendek Savaşı'nda Allah Teâlâ, müminleri düşman ordularına karşı muzaffer kılmış, azîm bir rüzgâr ve görünmeyen ordularla o birleşik kuvvetleri bozguna uğratmıştı. Fakat kalplerinde hastalık bulunan o münafıklar, korkularının şiddetinden dolayı hâlâ o orduların gitmediğini, hâlâ etraflarını sardığını zannediyorlardı. Öyle ki, o düşman birlikleri bir daha gelecek olsa, onlar şehirde kalmayıp çöle kaçmayı, bedevilerin arasına karışıp sizin başınıza ne gelecek diye uzaktan haber soruşturmayı bile arzu ederlerdi. Bu, onların ne kadar derin bir korku ve acziyet içinde olduklarını gösterir.

Ey müminler! Onlar sizinle birlikte olsalardı bile, savaşın en kızgın anında sizinle beraber çarpışmazlardı. Ancak gösteriş olsun diye, insanlara kendilerini kurtarmak için birkaç ok atar veya taş fırlatırlardı. İşte onların imanları bu kadar zayıf, cesaretleri bu kadar kıttı.

Bu âyet, müminlere çok önemli bir ders vermektedir: Zafer, sayı çokluğuyla değil, Allah'a olan güven ve samimiyetle kazanılır. Nice az topluluklar vardır ki, Allah'ın izniyle kalabalık orduları mağlup etmiştir. Sizler, imanınızın gereğini yerine getirip Allah'a tevekkül ettiğiniz sürece, O sizin yardımcınızdır. Münafıkların korkaklığına ve kaçışlarına aldırış etmeyin; onların varlığı da yokluğu da size zarar vermez. Asıl olan, kalbinizin Allah'a bağlılığı ve O'nun rızası için gayret etmenizdir. Unutmayın ki, Allah, kendisine güvenen kullarını asla yalnız bırakmaz ve onları her türlü düşmandan korur.