Sura Fatir — Werset 11

Znaczenie wybranych słów:

• min turāb – z prochu ziemi; odnosi się do stworzenia ojca ludzkości, Adama (pokój z nim).
• min nutfa – z kropli nasienia; chodzi o potomstwo Adama, które powstaje z wody męskiej i żeńskiej.
• azwādżan – parami; mężczyznami i kobietami, aby mogli się łączyć w pary.
• bi-ilmihi – za Jego wiedzą; nic z tego nie jest Mu ukryte.
• muʽammar – człowiek obdarzony długim życiem.
• fi kitāb – w Księdze; chodzi o Zachowaną Tablicę (al-Lawh al-Mahfūz).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg – Wszechmogący i Wysławiony – przypomina swoim sługom o swojej wszechmocy i doskonałej wiedzy, aby wzbudzić w nich pokorę i uznanie dla Jego władzy. Mówi im, że to On stworzył ich ojca Adama z prochu ziemi, a następnie – przez rozmnażanie – stworzył ich z kropli nasienia. Potem uczynił ich mężczyznami i kobietami, aby żyli w parach i tworzyli rodziny.

Następnie Bóg informuje, że żadna kobieta nie zachodzi w ciążę i nie rodzi, aby nie było to objęte Jego wiedzą – On wie o każdym płodzie, o każdym narodzeniu, o każdej chwili tego procesu, nic nie jest przed Nim ukryte. Podobnie – żadna istota nie otrzymuje długiego życia ani nie jest jej ono skracane, aby nie było to zapisane w Księdze – w Zachowanej Tablicy – zanim jeszcze dana osoba się narodzi. Bóg już wcześniej ustalił jej los, długość życia i wszystko, co się z nim wiąże – nie ma tu żadnego przypadku ani pomyłki.

Na koniec Bóg podkreśla, że to wszystko – stworzenie człowieka z prochu, potem z kropli nasienia, uczynienie go mężczyzną lub kobietą, zapisanie jego życia i śmierci – jest dla Niego łatwe i proste. On nie potrzebuje wysiłku ani zastanowienia, ponieważ Jego wiedza i moc są doskonałe i nieograniczone.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokora wobec Stwórcy – przypomnienie, że nasz początek to proch i kropla nasienia, uczy nas skromności i powstrzymuje od pychy. Człowiek nie ma powodów do wynoszenia się nad innych, skoro jego pochodzenie jest tak skromne.
2. Zaufanie do Boga i Jego mądrości – skoro Bóg zna wszystko, co dotyczy naszego życia – od poczęcia aż po śmierć – to wiemy, że nic nie dzieje się przypadkiem. To buduje w nas spokój i ufność, że Bóg kieruje naszym losem w sposób doskonały.
3. Świadomość odpowiedzialności – wiedza, że Bóg zapisuje nasze życie i czyny, skłania nas do refleksji nad tym, jak je wykorzystujemy. Każdy dzień jest częścią zapisanego losu, więc warto wypełnić go dobrem i posłuszeństwem wobec Boga.
4. Wielkość Boga i łatwość Jego działania – skoro dla Boga stworzenie i zarządzanie całym wszechświatem jest łatwe, to my – słabi ludzie – powinniśmy zwracać się do Niego z prośbami i ufać, że On może zmienić naszą sytuację, skrócić lub przedłużyć życie według swojej mądrości.
5. Równość ludzi – wszyscy pochodzimy od jednego ojca i z tej samej kropli nasienia, więc żaden człowiek nie jest lepszy od drugiego z powodu pochodzenia czy rasy. Wartość człowieka mierzy się jego pobożnością i dobrymi uczynkami.