أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَكَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِن شَيْءٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا ٤٤
🔤 Transliteration
Awalam yaseeroo fil ardi fa yanzuroo kaifa kaana `aaqibatul lazeena min qblihim wa kaanoo ashadda minhum quwwah; wa maa kaanal laahu liyu`jizahoo min shai`in fis samaawaati wa laa fil ard; innahoo kaana `Aleeman Qadeeraa
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Оё дар замин намегарданд, то бубинанд, ки оқибати мардуме, ки пеш аз онҳо будаанд ва нерӯе бештар доштаанд, ба куҷо кашид? Ҳеҷ чиз дар осмонҳову замин нест, ки Худоро нотавон созад. Зеро Ӯ донову тавоност!
🌐 Additional reference in Русский
Маънои калимаҳо: أَوَلَمْ يَسِيرُوا : Оё сайр накарданд ва сафар нанамуданд?عَاقِبَةُ : анҷом, сарнавишт, оқибат.أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً : аз онҳо қавитар ва зӯртар буданд.لِيُعْجِزَهُ : то ки Ӯро нотавон созанд ё аз дасташ бираванд.عَلِيمًا قَدِيرًا : донои ҳама чиз ва тавонои бар ҳама чиз.Тафсири оят: Оё ин кофирон ва дурӯғбароварандагони Макка дар замин сайр накарданд, то бубинанд, ки сарнавишти онҳое, ки пеш аз онҳо буданд, чӣ гуна шуд? Мардумони пешин монанди қавми Од, Самуд ва дигарон, ки паёмбаронро дурӯғ бароварданд, бо вуҷуди он ки аз инҳо қавитар ва зӯртар буданд, ҳалок гардиданд ва хонаҳояшон вайрон шуд. Пас, чӣ гуна ин кофирон метавонанд аз азоби Худо бираҳанд, дар ҳоле ки қувваи онҳо аз қувваи пешиниён камтар аст? Ва Худо ҳеҷ чиз дар осмонҳо ва замин Ӯро нотавон карда наметавонад ва аз дасти Ӯ намеравад. Ҳамоно Ӯ ба аъмоли бандагонаш доност ва бар ҳалоки онҳо тавоност, ҳар вақт ки бихоҳад.
Фоидаҳои ин оят: Ин оят моро тарғиб мекунад, ки аз таърихи гузаштагон ибрат гирем ва дар замин сайр кунем, то дарси ҳаёт гирем. Нишон медиҳад, ки қувва ва зӯрӣ наметавонад инсонро аз азоби Худо наҷот диҳад, балки имон ва тоат аст, ки сабаби наҷот мешавад. Худоро бо сифатҳои "Алим" (доно) ва "Қадир" (тавоно) шинохтан моро ба тавба ва ибодат наздик мекунад. Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки Худо бар ҳама чиз тавоност ва ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон нест, пас бояд ҳамеша аз Ӯ битарсем ва ба Ӯ таваккал кунем. Инсон бояд аз ғурур ва худписандӣ дурӣ ҷӯяд, зеро қувва ва сарват ӯро аз марг ва ҳисоб наҷот намедиҳад.
أَوَلَمۡ يَسِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَكَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنۡهُمۡ قُوَّةًۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعۡجِزَهُۥ مِن شَيۡءٍ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا ٤٤
Оё дар замин намегарданд, то бубинанд, ки оқибати мардуме, ки пеш аз онҳо будаанд ва нерӯе бештар доштаанд, ба куҷо кашид? Ҳеҷ чиз дар осмонҳову замин нест, ки Худоро нотавон созад. Зеро Ӯ донову тавоност!
🖼️ Save Image
🎬 Save Video
📜 Оят 42-45 — Сураи Фатир
42 وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لَئِن جَاءَهُمْ نَذِيرٌ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِيرٌ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا
Ба Худо қасамҳои сахт хӯрданд, ки агар бимдиҳандае биёяд, беҳтар аз ҳар уммати дигар ҳидоят ёбанд. Вале чун бимдиҳандае омад, бадбинияшон афзуд;
43 اسْتِكْبَارًا فِي الْأَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ ۚ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ ۚ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا
ба саркашӣ дар замин ва найрангҳои бад. Ва ин найрангҳои бад фақат найрангбозонро дар бар гирад. Оё ҷуз суннате, ки бар гузаштагон рафтааст, мунтазири чизи дигаре ҳастанд? Дар суннати Худо ҳеҷ табдиле намеёбӣ ва дар суннати Худо ҳеҷ тағйире намеёбӣ.
44 أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَكَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعْجِزَهُ مِن شَيْءٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَلِيمًا قَدِيرًا
Оё дар замин намегарданд, то бубинанд, ки оқибати мардуме, ки пеш аз онҳо будаанд ва нерӯе бештар доштаанд, ба куҷо кашид? Ҳеҷ чиз дар осмонҳову замин нест, ки Худоро нотавон созад. Зеро Ӯ донову тавоност!
45 وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِن دَابَّةٍ وَلَٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا
Ва агар Худо бихоҳад, мардумро ба сабаби корҳое, ки кардаанд, бозхост кунад, бар рӯи замин ҳеҷ ҷунбандае боқӣ нагузорад, вале онҳоро то замоне муъайян мӯҳлат медиҳад ва чун муддаташон тамом щуд, ба амалҳои бандагони худ огоҳ аст!
Тарҷума — Фатир 44 Сураи Фатир Оят 44 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё дар замин намегарданд, то бубинанд, ки оқибати мардуме, ки…
Сураи Оят 44/45 — Сураи Фатир فاطر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Фатир Гӯш кун, Сураи Фатир Тарҷума, Сураи Фатир mp3, Сураи Фатир pdf. Оят 42–45. Ба Тоҷикӣ: Русский.