Surat Yasin — Ayat 6

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لِتُنذِرَ (litundzira): supaya sira ngelingake/menehi pepeling.
• قَوْمًا (qauman): sawijining kaum/bangsa.
• مَّا أُنذِرَ (maa undzira): kang durung tau dielingake.
• آبَاؤُهُمْ (aabaa'uhum): para leluhure.
• غَافِلُونَ (ghaafiluun): padha lena/lali.

1. Tafsir Ayat:

Allah nurunake Al-Qur'an marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ iku ora tanpa tujuan. Salah sijine yaiku supaya Panjenengane bisa menehi pepeling lan ngelingake sawijining kaum, yaiku bangsa Arab (utamane wong Quraisy), kang durung tau ana rasul kang teka ngelingake para leluhure sadurunge. Amarga ora ana kang ngelingake, mula wong-wong mau padha lena lan lali saka iman marang Allah lan bimbingan marang dalan kang bener. Saben umat kang ora ana kang menehi pepeling, mesthi bakal kecemplung ing lena lan lali. Mula saka iku, anane rasul lan para ulama kang nulungi dakwah iku dadi wajib, supaya bisa nggugah umat saka kelalene.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku dadi pepeling lan pituduh kanggo manungsa supaya ora lali marang Allah.
• Wong kang ora tau dielingake babagan agama bisa dadi lena, mula kudu ana kang ngelingake.
• Para ulama lan pendakwah duwe kuwajiban kanggo menehi pepeling marang umat supaya padha eling lan bali marang dalan kang bener.
• Iman lan ketaatan marang Allah iku kudu dijaga terus-terusan, ora kena dilalekake.
• Anane rasul iku wujud katresnan lan welas asih saka Allah marang manungsa, supaya ora kesasar ing dalan kang peteng.