سوره یس — آیه 6

معانی کلمات:

• لِتُنذِرَ: تا بیم دهی و هشدار دهی.
• قَومًا: گروهی از مردم.
• مَا أُنذِرَ: هشدار داده نشده است (یعنی هیچ پیامبر و هشداری به آنان نرسیده است).
• غَافِلُونَ: بیخبران و غافلان از حق و ایمان.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! ما این قرآن را بر تو نازل کردیم تا بهوسیله آن قومی را بیم دهی و هشدار دهی که پدرانشان پیش از این هشدار داده نشده بودند و هیچ پیامبری برای آنان نیامده بود. این قوم، عرب بودند که در دوران فترت (فاصله بین پیامبران) زندگی میکردند و از دعوت انبیای پیشین بیبهره مانده بودند. به همین دلیل، آنان در غفلت و بیخبری از ایمان، توحید و راه راست فرو رفته بودند و از هدایت الهی دور مانده بودند. این آیه نشان میدهد که هر امتی که از هشدار و دعوت پیامبران محروم بماند، در جهل و غفلت فرو میرود و نیازمند کسی است که او را بیدار کند و به راه حق راهنمایی نماید. بنابراین، رسالت تو ای پیامبر، بیدار کردن این قوم غافل و هدایت آنان بهسوی نور ایمان است.

فواید و پیامهای آیه:

1. اهمیت دعوت و تبلیغ: این آیه بر وجوب دعوت و یادآوری توسط علما و مبلغان دینی تأکید میکند؛ زیرا همانگونه که پیامبر برای بیدار کردن قوم غافل مبعوث شد، عالمان نیز باید مردم را از غفلت بیرون آورند و بهسوی ایمان و عمل صالح دعوت کنند.
2. رحمت الهی در فرستادن پیامبران: خداوند هیچ قومی را بدون هشدار و راهنما رها نمیکند و با فرستادن پیامبران، حجت را بر بندگان تمام میکند. این نشانه لطف و رحمت خداوند نسبت به بندگانش است.
3. خطر غفلت: غفلت از یاد خدا و ایمان، انسان را از راه راست دور میکند و او را در تاریکی جهل فرو میبرد. بنابراین، مؤمن باید همواره با یاد خدا و تلاوت قرآن، خود را از غفلت دور نگه دارد.
4. بیداری وجدانها: قرآن و رسالت پیامبر، وسیلهای برای بیداری وجدانهای خفته و هدایت انسانها بهسوی سعادت است؛ پس هر کس به این کتاب آسمانی روی آورد، از تاریکی جهل به نور ایمان میرسد.