Surja Ja Sin — Ajet 8

Kuptimet e fjalëve:

• Aglal (اغلال): pranga hekuri që vendosen në qafë.
• Adhqan (اذقان): mjekra, vendi ku bashkohen dy nofullat.
• Muqmehun (مقمحون): ata që e ngrenë kokën lart dhe nuk mund ta ulin atë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar thotë se Ai ua ka vënë jobesimtarëve që e refuzuan të vërtetën dhe u ngulën këmbë në mosbesim, pranga në qafat e tyre, të cilat i lidhin duart me qafat deri në mjekër. Për shkak të këtyre prangave, ata janë të detyruar ta mbajnë kokën të ngritur lart, pa mundur ta ulin atë. Ata janë të penguar nga çdo e mirë, nuk e shohin të vërtetën dhe nuk mund të udhëzohen drejt saj, ashtu siç është i penguar ai që i ka duart e lidhura në qafë. Kjo është një metaforë për gjendjen e tyre shpirtërore – zemrat e tyre janë të mbyllura dhe të penguara nga pranimi i besimit, andaj ata nuk përulen para Allahut dhe nuk e pranojnë udhëzimin e Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na tregon se pengesa më e madhe për pranimin e besimit nuk është mungesa e argumenteve, por kryeneçësia dhe refuzimi i njeriut ndaj së vërtetës.
2. Ajeti na bën të vetëdijshëm se zemra e njeriut, kur e refuzon të vërtetën me kokëfortësi, bëhet e burgosur dhe e penguar nga udhëzimi, ashtu siç është i burgosur trupi me pranga.
3. Na mëson të jemi të përulur para Allahut dhe të mos ngremë kokën me mendjemadhësi ndaj fesë së Tij, sepse përulja ndaj Zotit është çelësi i udhëzimit dhe i lumturisë.
4. Ajeti na nxit të nxitojmë drejt besimit para se zemrat tona të ngurtësohen dhe të bëhen të pandjeshme ndaj këshillave, sepse zemra e gjallë është ajo që përgjigjet ndaj thirrjes së Zotit të saj.