Surja Ja Sin — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Hakka el-kavl: U bë e detyruar dhe e domosdoshme fjala (dënimi) nga ana e Allahut.
• Ala ekserihim: Mbi shumicën e tyre (idhujtarët e Mekës).
• Fahum la ju'minun: Prandaj ata nuk besojnë (për shkak të vendimit të mëparshëm hyjnor).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar betohet dhe konfirmon se fjala e Tij është bërë e detyrueshme dhe e domosdoshme ndaj shumicës së idhujtarëve të Mekës, sepse ata e refuzuan të vërtetën pasi u erdhi atyre e qartë dhe e plotë përmes të Dërguarit të Tij, paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të. Ata nuk besuan as në Allahun, as në të Dërguarin e Tij dhe as nuk vepruan sipas ligjit të Tij. Ky është rezultat i diturisë së përhershme të Allahut dhe i vendimit të Tij të mëparshëm, sepse Ai e di se ata nuk do të besojnë kurrë për shkak të kokëfortësisë dhe armiqësisë së tyre ndaj së vërtetës. Pra, dënimi u bë i detyrueshëm për ta, sepse ata e merituan atë me zgjedhjen e tyre të lirë për të mbetur në mosbesim.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ajeti tregon se dituria e Allahut është e plotë dhe e përfshirë për çdo gjë, duke përfshirë edhe atë që do të ndodhë në të ardhmen, dhe se asgjë nuk i fshihet Atij.
2. Ajeti na mëson se dënimi i Allahut nuk vjen padrejtësisht, por vetëm pasi njerëzve u është paraqitur e vërteta dhe ata e kanë refuzuar me vetëdije e kokëfortësi.
3. Ajeti na bën thirrje që të nxitojmë drejt besimit dhe veprave të mira para se të na arrijë dënimi, dhe të mos e shtyjmë pendimin, sepse askush nuk e di fundin e tij.
4. Ajeti na kujton se zemrat i drejton vetëm Allahu, prandaj duhet t'i lutemi Atij që të na forcojë në besim dhe të na mbajë larg rrugës së atyre që e merituan dënimin e Tij.