Ас-Саффат сүрәсе — Аять 108

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تَرَكْنَا — калдырдык, бакый кылдык.
• عَلَيْهِ — аңа (Ибраһим галәйһиссәламгә).
• فِي الْآخِرِينَ — соңгы буыннарда, киләчәк өммәтләр арасында.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең дусты Ибраһим галәйһиссәламгә биргән олугъ бүләген хәбәр итә. Ягъни, Аллаһы аның өчен соңгы буыннар арасында матур тел белән искә алуны, яхшы дан һәм мактауны калдырды. Һәрбер өммәт, һәрбер заман кешеләре аны хөрмәт белән искә алалар, аның исеме мәңгегә бакый булды. Бу — Аллаһының аңа биргән югары дәрәҗәсе һәм аның пәйгамбәрлеге хаклыгының дәлиле. Ибраһим галәйһиссәламнең исеме бөтен диннәрдә — исламда, насарада һәм яһүдиләрдә дә олылап искә алына, һәм ул кыямәт көненә кадәр шулай дәвам итәчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Яхшы эшләрнең һәм ихлас гыйбадәтнең нәтиҗәсе — Аллаһының ризалыгы һәм мәңгелек дан. Кеше дөньядан китсә дә, аның изге эзләре кала.
2. Аллаһы Тәгалә Үзенең изге колларының исемнәрен мәңгелеккә калдыра, ә явызларның исемнәрен юк итә.
3. Ибраһим галәйһиссәламнең өммәте буларак, без аның юлыннан барырга, аның кебек ихлас булырга тиешбез, чөнки Аллаһы аның исемен соңгы өммәткә кадәр бакый кылды.
4. Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: әгәр без Аллаһы өчен эшләсәк, Ул безнең эзебезне дә бакый итәр, димәк, безнең гамәлләребез кыямәткә кадәр дәвам итәрлек булсын.