سورت صافات — آیت 127

د کلمو معناګانې:

• فَكَذَّبُوهُ: نو دوی هغه (الیاس علیه السلام) دروغجن وګاڼه.
• لَمُحْضَرُونَ: یقیناً دوی به (د حساب او سزا لپاره) راوستل شي او حاضر کړل شي.

تفسیر:

نو د الیاس علیه السلام قوم د هغه د دعوت په مقابل کې نه یوازې دا چې ایمان یې رانه وړه، بلکې هغه یې دروغجن هم وګاڼه او د هغه پر رسالت یې سخت تکذیب وکړ. د دوی دغه سرغړونه او تکذیب بې پایلې نه پاتې کېږي؛ ځکه چې دوی یقیناً د قیامت په ورځ د الله تعالی په وړاندې حاضرول شي، ترڅو د خپلو کړنو حساب ورکړي او د خپل کفر او تکذیب سزا وویني. دوی به د عذاب لپاره راټول شي او له سزا څخه به یې هېڅ شی ونه ژغورلی شي. خو د الله تعالی هغه بنده ګان چې په ریښتیني توګه یې د الله لپاره خپل دین خالص کړی وي، د دوی له عذاب څخه به بچ شي.

فايدې:

• دا چې د پیغمبرانو تکذیب او رد کول د الله تعالی له سخت عذاب سره مل دي، نو مونږ باید د الله تعالی د رسولانو درناوی وکړو او د هغوی پر لار روان شو.
• دا چې الله تعالی له خپلو بندګانو سره عدل کوي او هیڅوک له حساب پرته نه پرېږدي، نو دا د قیامت په ورځ د عدل او انصاف ژمنه ده چې ظالمان به سزا او نیکان به اجر ترلاسه کړي.
• د دې آیت نه دا هم زده کوو چې د الله تعالی رحمت د هغو بندګانو لپاره دی چې خپل دین خالص کړي او له شرک او نفاق څخه لرې وي؛ نو مونږ باید په خپلو عبادتونو کې اخلاص ولرو او له ریاکارۍ څخه ځان وساتو.