සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 127

වචනාර්ථ:

• فَكَذَّبُوهُ – ඔවුහු ඔහුව බොරු කළහ (ප්‍රතික්ෂේප කළහ)
• لَمُحْضَرُونَ – නියත වශයෙන්ම ඔවුහු (දඬුවම සඳහා) ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නෝ වෙති

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා අපට දන්වන්නේ, නබි ඉල්යාස් (ඒලියා) තුමාණන්ගේ ජනතාව ඔහුව බොරු කළ බවයි. ඔවුහු ඔහුගේ පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, ඔහු ගෙන ආ සත්‍යය පිළිගැනීමට එකඟ නොවූහ. ඔවුන්ගේ මෙම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසාම, ඔවුහු නියත වශයෙන්ම දඬුවම සඳහා ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නෝ වෙති. එනම්, විනිශ්චය දිනයේදී ඔවුන් සියල්ලන්ම ගණනය කිරීම හා දඬුවම් කිරීම සඳහා එක්රැස් කරනු ලබන බවයි. කෙසේ වෙතත්, අල්ලාහ්ට තම දිනය අවංකව කැප කළ ඔහුගේ විශේෂ ගැත්තන් (ඇදහිලිවන්තයින්) මෙම දඬුවමින් ආරක්ෂා වනු ඇත. මන්ද, ඔවුහු තම දිනය අල්ලාහ්ට පමණක් අවංක කළ අය වන බැවිනි.

පාඩම් හා උපදෙස්:

1. ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ප්‍රතිඵලය අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේය. කවුරුන් අල්ලාහ්ගේ පණිවිඩකරුවන් බොරු කරන්නේද, ඔවුන්ට දඬුවම අනිවාර්ය වේ. මෙය අල්ලාහ්ගේ නොවෙනස් වන නීතියයි.
2. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ප්‍රමාද වුවද, එය අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම සිදු වන්නේය. එබැවින් කිසිවෙකු අල්ලාහ්ගේ ඉවසීම ගැන රැවටිය යුතු නොවේ.
3. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ආරක්ෂාව ලබන්නේ, තම ජීවිතය අල්ලාහ්ට අවංකව කැප කරන, ඔහුගේ ආඥා පිළිපදින අයට පමණි. අවංකභාවය (ඉඛ්ලාස්) යනු දඬුවමින් මිදීමට මාර්ගයයි.
4. මෙම ආයතය අපට උගන්වන්නේ, අල්ලාහ්ගේ දූතයන්ට අගෞරව කිරීම හා ඔවුන්ව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ඉතා බරපතල පාපයක් බවයි. එමෙන්ම, අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයට කැඳවන අයට විරුද්ධ වීමෙන් අප වැළකී සිටිය යුතුය.
5. සෑම මිනිසෙකුම අවසානයේදී අල්ලාහ් ඉදිරියේ ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේය. එබැවින් අප සැමවිටම යහපත් ක්‍රියා කළ යුතු අතර, අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය විය යුතුය.