صافات سۈرىسى — ئايەت 127

1. بۇ ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «فَكَذَّبُوهُ»: ئۇلار ئۇنى (يەنى پەيغەمبەر ئىلياسنى) يالغانغا چىقاردى.
• «لَمُحْضَرُونَ»: ئەلۋەتتە ھازىر قىلىنىدىغانلاردۇر، يەنى جەم قىلىنىپ ھۇزۇرغا كەلتۈرۈلىدىغانلاردۇر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىلياس ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىنى ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشقا ۋە ياخشى ئىشلارغا چاقىرغاندا، ئۇلار ئۇنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلمىدى، ئەكسىچە ئۇنى يالغانغا چىقىرىپ، ئۇنىڭ كەلتۈرگەن ھەقىقىتىنى ئىنكار قىلدى. شۇ سەۋەبتىن ئۇلار قىيامەت كۈنى ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىغا جەم قىلىنىپ كەلتۈرۈلىدۇ، ھېساب بېرىش ۋە قىلمىشلىرىنىڭ جازاسىنى تارتىش ئۈچۈن ھازىر قىلىنىدۇ. ئەمما ئاللاھقا سىم-سىمىدىن ئىخلاس قىلغان، ئىمانىنى ۋە ئەمەلىنى پاك قىلغان بەندىلەر بۇ ئازابتىن قۇتۇلۇپ، نىجات تاپىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەيغەمبەرلەرنى يالغانغا چىقىرىش ۋە ھەقىقەتنى ئىنكار قىلىش ئادەمنى ھالاكەتكە ئېلىپ بارىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر بىر ئادەمنىڭ قىلمىشىنى بىلىپ تۇرىدۇ ۋە قىيامەت كۈنى ھەممىنى ھۇزۇرىغا جەم قىلىپ ھېساب ئالىدۇ. شۇڭا بىز ئىمانىمىزنى چىڭ تۇتۇپ، پەيغەمبەرلەرنىڭ دەۋىتىگە قۇلاق سېلىپ، ئاللاھقا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مەغپىرىتى ئىخلاسلىق بەندىلەر ئۈچۈندۇر.