Surja Es-Saffat — Ajet 127

Kuptimi i fjalëve:

• Fekedhdhebûh: Ata e mohuan atë (Eliasin).
• Le-muhdarûn: Me siguri do të tubohen (për llogari dhe dënim).

Tefsiri i ajetes:

Pasi profeti Iljas (Elias) i thirri popullin e tij në besimin në Allahun dhe në lënien e adhurimit të idhullit “Ba’l”, populli i tij nuk e pranoi thirrjen e tij, por e mohuan atë dhe vazhduan në rrugën e tyre të gabuar. Për shkak të këtij mohimi dhe refuzimit, Allahu i Lartësuar i kërcënon ata se do t’i tubojë të gjithë në Ditën e Gjykimit për llogari dhe dënim. Ata do të sillen para Allahut dhe do të përballen me pasojat e veprave të tyre. Megjithatë, robërit e sinqertë të Allahut, të cilët e pastruan besimin e tyre vetëm për Allahun, do të shpëtojnë nga dënimi dhe do të jenë të sigurt nga frika e asaj dite.

Përfitimet nga ajete:

1. Mohimi i të dërguarve të Allahut është shkak për dënim të madh në Ditën e Gjykimit, sepse ata që i mohojnë profetët do të tubohen për llogari dhe ndëshkim.
2. Çdo njeri do të jetë përgjegjës për veprat e tij dhe nuk do të shpëtojë askush nga llogaria e Allahut, përveç atyre që Allahu i ka mëshiruar.
3. Sinqeriteti në besim dhe pastrimi i tij nga çdo formë idhujtarie është rruga e shpëtimit nga dënimi i Allahut.
4. Kjo ajet na mëson se durimi i profetëve përballë mohimit të popullit të tyre ishte i madh, dhe kjo është një mësim për ne që të jemi të qëndrueshëm në thirrjen tonë drejt së vërtetës, pavarësisht kundërshtimeve.