Surat As-Saffat — Ayat 182

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الْحَمْدُ (al-ḥamdu): Puji lan panuwun kang sampurna, kalebu pujian kanthi lisan, pengakuan ing ati, lan tumindak.
• لِلَّهِ (lillāhi): Mung kanggo Allah, ora ana liya kang pantes nampa pujian kasebut.
• رَبِّ (rabbi): Kang nguwasani, kang ngopeni, kang ngatur, lan kang paring nikmat marang kabeh makhluk.
• الْعَالَمِينَ (al-ʿālamīn): Sakabehe alam lan isine, kalebu manungsa, jin, malaikat, kewan, tanduran, lan liya-liyane.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka penutup saka Surat As-Saffat, lan isine muji marang Allah SWT. Kabeh pujian lan panuwun iku mung kagungane Allah, ing donya lan ing akhirat. Panjenengane iku siji-sijine kang pantes dipuji, ora ana sekutu tumrap Panjenengane. Allah iku Rabbul 'Alamin, yaiku kang nguwasani, kang ngopeni, lan kang ngatur sakabehe alam semesta, ora ana liya kang dadi panguwasa kajaba Panjenengane. Pujian iki uga minangka wujud syukur marang Allah amarga wis paring pitulungan marang para nabi lan ngilangake para mungsuhe, sarta pantes dilakoni ing saben kahanan, seneng utawa susah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelakoni pujian marang Allah iku tandha syukur lan ngakoni gedhene kekuwasaan Panjenengane.
• Kabeh nikmat kang kita tampa asale saka Allah, mula kita kudu tansah memuji lan ngucap syukur marang Panjenengane.
• Allah iku panguwasa sakabehe alam, mula ora ana kang kudu kita wedeni kajaba Panjenengane.
• Ayat iki mulangake supaya kita tansah ngucap "Alhamdulillah" ing saben kahanan, amarga kabeh iku saka Allah lan kanggo kebaikan kita.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih cedhak lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah ngelingake kita marang kebecikan lan kekuwasaan Allah.