Surat As-Saffat pdf

37:1 Demi para Malaikat kang adha baris sap - sapan

37:2 Demi para Malaikat kang padha ngimpun mega

37:3 Demi kang padha maca al-Quran kelawan eling

37:4 He (Manungsa). Sesembahanira kang bener iku mung Allah kang sawiji

37:5 Hiya iku pangerane langit lan bumi, lan samu barang kang ana antarane langit lan bumi. Sarta Pangerane panggonan mletheke lan surupe srengenge

37:6 Ingsun ngrenggo - ngrenggo langit kang cedhak kanthi lintang pirang - pirang kang padha semlorot

37:7 Lan (ing kono ana) pangreksa saking sarupaning syetan kang amelwani

37:8 Syethan ora bisa ngrungokake guneme para Malaikat kang ana ing ngendi - endi panggonan

37:9 Syetan mahu dipatrapi siksa kang langgeng

37:10 Kajaba syetan bisa sawetara bisa ngrungokake sakecap - rong kecap kelawan rikatan hewadene banjur katungka dibalang "Shihab" kang mubyar - mubyar lan natoni

37:11 Takono angel endi anggone gawe wong kafir karo gawe bui lan langit? Anggoningsun gawe dheweke (wong kafir) mung saka endhut

37:12 Balik sira (Muhammad) banjur gumun ana apa wong kafir ora bisa nerangake mung geguyu

37:13 Menawa dipituturi surasaning al-Quran ora manut

37:14 Menawa padha handeleng tandha yekti kehelokan (kayata sigare rembulan) padha geguyu

37:15 Pangucape, "Iki ora liwat mung sihir

37:16 Apa besuk yen aku wis mati utawa wis dadi lemah lan balung, aku bakal diuripake dadi wing maneh

37:17 Apa perlu para leluhurku zaman kuna biyen uga padha diuripake kabeh

37:18 (Muhammad) Dhawuha, "Padha diuripake kabeh dene kowe padha asor banget

37:19 Dhene tangine wong kang wis padha mati iku mung sarana pathake (malaikat Israfil) sapisan bahe, sarta handeleng hala beciking lakune

37:20 Padha ngucap (wong kafir): "Hadhuh, cilaka temen aku", (Banjur malaikat dhawuh), "Iki buktine dina Qiyamat

37:21 Hiya iki dina pancasaning prakara kang padha kok paido biyen

37:22 (Malaikat banjur tampa dhawuh), Sarupane wong kafir para syetan kang dadi panuntun, brahala kang disembah padha klumpukna kabeh

37:23 Wong kafir padha nyembah liyane Allah, padha giringen marang dalan marang neraka jahannam

37:24 Kabeh padha sira dhawuhana ngadeg ana pinggiring neraka, perlu padha ditakoni panggaweyan kang wis dilakoni

37:25 Malaikat kang rumeksa neraka Jahannam banjur takon, "Yogene kowe padha ora tulung - tinulung karo kancamu

37:26 Dino iku won gkafir ora bisa mangsuli mung pasrah bongkokan

37:27 Padha pandeng - pinandheng lan tutuh - tinutuh padha kancane

37:28 Panutuhe won gkang manut kang dianut, "anggonku manut marang kowe biyen, marga anggonmu hambujuk aku dibondhani supata

37:29 Wong kang dianut mangsuli, "Hiya bener nanging kowe ora percaya marang rasul saka karepmu dhewe

37:30 Aku ora kuwasa nyegah marang kowe. Tetela kowe kesasar saka karepmu dhewe

37:31 Dadi saiki kita kapeksa padha ngrasakake siksa kang wis diancamake biyen, tetep kaya pangandikaning Allah Pangeranku

37:32 Aku nasarake marang kowe, nanging aku dhewe hiya kesasar

37:33 (Pangandikaning Allah) dado dona iku wong kafir kang manut lan kang dihenut, kabeh padha disiksa

37:34 Kaya mangkono anggoningsun nindakake pangadilan marang para kafir

37:35 Wong kang padha nyembah brahala manwa krungu pangucap, "Laa Illaaha Illallah" banjur padha gumedhe

37:36 Pangucape, "Apa aku padha mareni nyembah brahala, mung marga manut marang nganggit tembang edan

37:37 (Pangandikaning Allah) (Muhammad) iku dhawuhake barang kang nyata, temen saka Ingsun cocok kang didhawuhake dening para rasul kang kuna - kuna

37:38 (Para wong kafir) Sira kabeh ora wurung bakal ngrasakake siksa kang ngelarani

37:39 Ora liwat kang mangono mahu tumanja patrapane kaluputan kang wis padha sira lakoni

37:40 Kajaba para kawulaning Allah kang resik mligi pracaya ing Allah

37:41 Ana suwarga padha olelh rizki kang tinamtokake

37:42 Hya iku woh - wohan pirang - pirang lan nyenyamikan. Wong mukmin padha kajen banget

37:43 Ana ing suwarga kang akeh kanikmatan (Suwarga Na’im)

37:44 Padha linggih ana ing dhampar kencana adhep - adhepan

37:45 Padha diladen gelas isi banyu bening saka sumber-sumber

37:46 Rupane puth diombe enak banget

37:47 Omben - omben mau ora marakake mumet (ora isi alkohol) uga ora marakake mendem

37:48 Ing suwarga padha marem handeleng rabine kang endah rupane mripate omba nyengsemake

37:49 Kekulitane putih semu kuning memper endhok kang kasimpen becik

37:50 Wong ing suwarga padha pandeng - pinandheng lan takon tinakon padha kancane (bab lakune ing donya)

37:51 Ana kang celathu mangkene, "Kala ing donya kula gadhah konca mahiben bab anggenipun tiyang badhe tangi saking pejah

37:52 Wicanten, "Apa kowe ngandel bakal tangine wong kang wis padha mati

37:53 Besuk yen wis aku mati sarta wis dadi lemah lan balung, apa nyata aku bakal tampa ganjaran utawa nandhang siksa

37:54 Won ging suwarga celathu marang kancane, "Manapa badhe sumerep kawontenipun tiyang ingkan mahiben

37:55 Banjur padha ngungak, ing kono banjur handeleng wong kang maido mau ana telenging neraka jahannam

37:56 (Won ging suwarga) padha celathu, "Demi Allah, upama aku kena kok bujuk, kok jelemprongake, mesthi aku cilaka kaya kowe

37:57 Upama ora ana pitulunge Allah marang aku, mesthi aku melu digiring neraka kaya kowe

37:58 (Wong ing suwarga mahu) celathu, "Punapa kula badhe pejah maleh

37:59 Kejawi pejah sepisan ing kang sampun kula lampahi rumiyin punapa kula boten badhe dipun siksa

37:60 (Malaikat dhawuh), "Sampeyan boten badhe pejah maleh, langgeng wonten suwarga, punika kabegjan ingkang ageng

37:61 Wong kang padha ngelakoni kabecikan murih oleha kabegjan

37:62 Sesuguhing Allah suwarga kang mangkono mau becik hendi karo woh zaqqum? (hiya iku woh - wohan neraka)

37:63 Woh zaqqum mahu Ingsun sediyakake kanggo matrapi para wong kafir

37:64 Kayu zaqqum iku tukhul ana telenge neraka Jahim

37:65 Mancunge zaqqum mau memper hendasing syetan

37:66 Wong kafir padha kapeksa mangan woh zaqqum mau, nganti kebak wetenge

37:67 Sawise mangan banjur ngelak banget nuli padha ngome wedang kang luwih panas

37:68 Banjur padha bali marang panggonane lawas ana ing neraka Jahim

37:69 Wong kafir mau padha katemu para leluhure kang uga padha kesasar

37:70 Anggone manut leluhure kelawan rerikatan tanpa dipikir

37:71 Pawa wong kuna sadurunge wong kafir mau kang akeh padha kesasar

37:72 Tur Ingsun wis ngutus para nabi, nyurup - nyupake lan ngelingake marang para wong kafirm mau, nanging ora dipahelu

37:73 Mara sira delenga, kapriye kadadeyane wong kafir kang wis dielingake meksa ora mahelu

37:74 Kajaba kawulaning Allah mukmin lan resik atine (kalis saka siksa)

37:75 Nuh wis matur marang Ingsun nyuwunake patrapaning para ummate kang padha maido. Ingsun iki kang marengake panyuwun kang becik dhewe

37:76 Insun paring selamet marang Nuh dalah para wargane selamat saka kasusahan gedhe

37:77 Ingsun dadekake turune Nuh wong kang nerusake ketrunane

37:78 Ingsun ngelestarekake kanggo Nuh kahutamane, hangalembana dening para nabi lan ummate kang keri - keri

37:79 Sak isining alam kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Nuh

37:80 Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

37:81 Nuh iku kalebu hewone para kawulangsin kang padha percaya

37:82 Liyane Nuh dalah para wargane, kabeh padha Ingsun tumpes sarana banjir topan

37:83 Dene kang kalebu ngleluri uwiting agamane Nuh iku Ibrahim

37:84 Awit Ibrahim iku madhep ing Pangerane kelawan ati kang mulus (ora kaworan maro tingal)

37:85 Dhek samana Ibrahim matur marang Bapakne, lan pitutur marang ummate, "Sampyan punika sami nyembah punapa

37:86 Kenging punapa sampeyan hanjarang wicanten dora, nyembah sanesipun Allah, inggih punika brahala

37:87 Kados pundi panginten sampeyan, punapa pangeraning jagad punika badhe kendel kemawon boten nyiksa

37:88 (Ibrahim) banjur handeleng lintag sak gebyaran (karepe nyatakake barang kang ghoib saka kaweruh palintangan)

37:89 Nuli celathu, "Kula punika badhe sakit

37:90 Banjur ummate (Ibrahim) padha ningal lunga ngungkurake

37:91 (Ibrahim) nuli noleh marang brahala sesembahaning para ummate kang padha disajeni pangan, serta celahu, "Ya gene kowe padha ora gelem mangan

37:92 Ya gene kowe padha ora tahu celathu

37:93 (Ibrahim) tumuli hanggebug seru marang barahala nganti pecah

37:94 Para ummate (Ibrahim) banjur padha bali rerikatan

37:95 Ibrahim celathu, "Ya gene kowe padha nyembah brahala, gegaweyane tanganmu dhewe

37:96 Allah iku kang gawe awakmu lan samu barang gegaweyanmu

37:97 Ummate Ibrahim celathu, "Sarehne Ibrahim iku makewuhi anggonku padha nyembah brahala, saiki gawekna panjaga nuli cemplunna ing geni

37:98 Karepe ummate Ibrahim, geni mau dienggo maheka dheweke, nanging para ummate mahu weksasane Ingsun dadekake asor (paekane ora tumama, geni dadi anyep, Ibrahim metu saka ing geni kelawan selamet)

37:99 Ibrahim celathu, "Aku sowan marang ngarsaning Allah Pangeranku ing tembe Allah paring pituduh dalan bener marang aku

37:100 Dhuh Pangeran kawula paduka mugi paring akan sahe dumateng kawula

37:101 Ingsun banjur ambebungan (marang Ibrahim) diparingi weruh yen arep dhuwe anak lanang kang becik kelakuane (aran Ismail) bekti marang wong tuwane tur welasan

37:102 Bareng Ismail wis bisa melayu handherek Ibrahim, tumuli tutur marang dheweke, "He anakku, weruhana aku tampa dhawuhing Allah ana ing pangimpen, didhawuhi hambeleh, kapriye panemumu?" Ismail matur, "Dhuh Bapak, prayoginipun lajeng panjenengan hestokaken dhawuhing Allah wahu (mragat kula). Manawa Allah marengaken panjenengan badhe pisa tatagipun manah kula

37:103 Bareng dheweke sak keloron padha manggakake apa sakersane Allah lan Ibrahim wis nurokake miring Ismail habantal pipine (nyata kesabarane)

37:104 Ingusn banjur nimbali, "Hai Ibrahim

37:105 Temen sira wis ngestokake dhawuh ana pangimpen samono uga sarupane wong kang ngelakoni kabecikan, padha Ingsun paringi ganjaran

37:106 Parentahingsun kang mangkene iki , teela coba kang gedhe

37:107 Banjur Ingsun lironi wedhus kang gedhe, dadi hambeleh wedhus mahu

37:108 Ingsun glestarekake jenenge Ibrahim lan kahutamane, hangalembana dening para nabi lan para ummat kang keri - keri

37:109 Kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Ibrahim

37:110 Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

37:111 Satemene Ibrahim iku ewone kawulaningsun kang padha percaya

37:112 Ingsun hambebungah (Ibrahim) manawa Ishak Ingsun junjung dadi nabi kalebu ewone wong kang becik

37:113 Ingsun hamberkahi (Ibrahim) lan uga Ishak, anak turune nabi loro mau ana kang becik, percaya marang Insun, lan anak kang kafir, tetela nganiaya marang awake dhewe

37:114 Lan satemene Ingsun wis paring kabungahan marang Musa, lan Harun, (sakarone ingsun junjung dadi nabi)

37:115 Lan Ingsun selamaetake Musa lan Harun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe

37:116 Ingsun tulungi wong Bani Israil kabeh ngalahake (Fir’aun) dadi wong sing menang

37:117 Ingsun maringi kitab (Taurat) kang luwih cetha

37:118 Lan Ingsun paringi pituduh dalan bener

37:119 Lan Ingsun nglestarekake jenenge (Musa lan Harun) lan kahutamane hangalembana dening para nabi lan ummat kang keri - keri

37:120 Kabeh padha muji Allah muga paringa selamet marang Musa lan Harun

37:121 Kaya mangkono anggoningsun amles marang wong kang gawe kabecikan

37:122 Satemene (Musa lan Harun) mahu hewone para kawulaningsun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe

37:123 Sateme Ilyas iku hewone para utusan

37:124 Iku sira caritakna lelakone, nalika pitutur marang para ummate, "Ya gene kowe ora padha bekti ing Allah

37:125 Ya gene kowe padha nyembah brahala aran Bangal, ora gelem nyembah Pangeran kang gawe saupane kang dumadi kelawan sempurna, ngungkuli kang padha gagaweyan kabeh

37:126 Hiya iku Allah Pangeanmu lan Pangerane para leluhurmu ing zaman kuna

37:127 Para ummat mau padha maido (marang Ilyas), mulane ing tembe padha dicemplungake (neraka)

37:128 Mung para kawulaning Allah kang padha resik atine (padha selamet saka siksa neraka)

37:129 Ingsun nglestarekake jenenge (Ilyas) lan para ummat kang keri - keri

37:130 Kabeh padha memuji, "Allah muga paring selamet marang Ilyan lan wargane

37:131 Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

37:132 Satemene Ilyas iku kalebu hewone kawulaningsun kang padha percaya

37:133 Lan maneh Luth hewone padha utusaningsun

37:134 Sira nyaritakna lelakone Luth mahu, nalika Ingsun paringi selamet dalah para wargane kabeh kalis saka siksaningsun

37:135 Kajaba wong wadon tua rabine Luth, iku keri melu nandhang siksa

37:136 Ingsun nuli numpes ummate Luth liya - liyane

37:137 Sira mesthi padha handeleng patilasane (ummate Luth), nalika sira melaku ngliwati apnggonane ing wayah esuk

37:138 Lan ing wayah wengi, ya gene sira padha ora anggagas

37:139 Satemene Yunus iku hewone para utusaningsun

37:140 Elinga nalika dheweke (Yunus) mutung (ninggal gaweyan) lakune pelayaran munggah perahu kebak momotan

37:141 Ana segara tinempuh angin ribut. Wong ing perahu padha diundhi (kang enthuk undhi dicemplungake sagara). Yunus katiban undhi (banjur dicemplungake)

37:142 Nuli ana iwak gedhe (Nun) nguntal minangka matrapi anggone mutung

37:143 Upama Yunus ora eling nyebut Maha Suci ing Allah

37:144 Mesthi tulus ana ing wetenge iwak Nun, nganti qiyamat

37:145 Mulane banjur Ingsun wetokake saka wetengen iwak gedhe (Nun) ana ing gisiking segara awake ngelumpruk kaya wong lara

37:146 Ingsun banjur nukulake wit Yaktin (Waloh) kanggo ngeyubi

37:147 Nuli Ingsun dhawuhi mulang nyurub - nyurubake marang wong kang cacahe sakethi (ewon)

37:148 Banjur padha ngestokake dhawuhing Allah kang diemban dening Yunus, mulane padha Ingsun paringi kabungahan nganti tekan patine

37:149 (Muhammad) sira handangu marang wong kafir, "Apa hiya pangeranmu peputra putri lan kowe padha duwe anak lanang

37:150 Apa nyata Ingsun gawe Malaikat wadon, sarta wong kafir padha handeleng dhewe

37:151 Awit saka gorohe dhewe wong kafir padha ngucap

37:152 Allah iku peputra", pangucape mangkono iku goroh

37:153 Apa panjenengane iku milih putra wadon ngungkuli putra lanang

37:154 Ya gene kowe nganggep: kapriye ta anggonira padha mancasi

37:155 Ya gene kowe ora padha gelem mikir - mikir

37:156 Apa kowe padha duwe tandha yekti kang cetha (anggone mertandhani yen Allah iku peputra)

37:157 Yen dhasar bener panemumu iku, mara hendi kitabmu kang mratelakake kaya panemumu mau

37:158 Wong kafir padha nganggep yen Allah lan jin iku tunggal bangsa. Satemene jin mau wis padha weruh yen dheweke ing tembe padha dicemplungake (neraka)

37:159 Allah iku Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe wong kafir

37:160 Kajaba para kawulaning Allah kang padha resik atine

37:161 He wong kafir, kowe lan barahala sesembahanmu

37:162 Kowe kabeh ora bisa hanjlomprongake sawijining wong

37:163 Kajaba wong kang wis pinasthi kacemplungake ing neraka

37:164 Pangucape malaikat: "siji - sijining kancaku malaikat mesthi duwe panggonan kang tinamtokake

37:165 Aku iki padha ngadhep sap-sapan (ngabekti ing Allah)

37:166 Aku iki padha nyebut, "Maha Suci" ing Allah

37:167 Sanadiyan padha celathu mangkene

37:168 Upama aku nyekel kitabe para nabi zaman kuna

37:169 Mesthi aku dadi kawulaning Allah kang ngabekti, kelawan ati resik

37:170 Wong kafir mau banjur padha maido (al-Quran) mulane ing tembe bakal weruh (kadadeyane awake)

37:171 Papestheningsun marang kawulaningsun kang dadi utusaningsun wis tetep

37:172 Para utusaningsun mau bakal padha ditulungi Allah

37:173 Dene wadiyabalaningsun bakal padha menang

37:174 Mulane wong kafir iku sira tokna bae, nganti ana dhawuhingsun perang

37:175 Wong kafir mau sira delenga bahe (nalikane tinempuh siksa) dheweke uga padha handeleng (kawusaning awake)

37:176 Ya gene wong kafir padha nantang nyepetake siksaningsun

37:177 Nalikane siksa nempuh marang si kafir ing dina esuk (Sangir) nyata hala banget tumrap kang wis dielingake (nanging ora ngelakoni)

37:178 Saiki si kafir tokna bae nganti ana dhawuhingsun perang

37:179 Ing tembe yen tinimpuh ing siksa sira delenga bahe, si kafir uga bakal handeleng kawusaning awake

37:180 Allah Pangeranira kang kagungan kamulyan, Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe (si kafir)

37:181 Para utusaning Allah muga padha diparingana slamet

37:182 Sakabehing puji konjuk ing Allah Pangerane alam kabeh