سورت صافات — آیت 42

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• فَوَاكِهُ: بېلا بېلې مېوې، هغه خوندور خوراکونه چې د جنت اوسېدونکي به يې خوري.
• مُكْرَمُونَ: عزت ورکړل شوي، د الله تعالی له لوري ډالۍ او کرامت موندونکي.

د آیت تفسیر:

دا هغه رزق او نعمتونه دي چې الله تعالی يې خپلو نېکو بندګانو ته ورکړي دي؛ هغه بېلا بېلې مېوې دي چې د جنت اوسېدونکي به يې په خوښۍ سره خوري او هر هغه څه به پکې ومومي چې زړونه يې غواړي. د دې مېوو تر څنګ، دوی ته بله لویه ډالۍ هم ده: الله تعالی به دوی ته عزت او کرامت ورکړي، د دوی درجې به لوړې کړي، او تر ټولو ستره نعمت دا ده چې دوی به د خپل رب مخ ته ګوري، کوم چې د جنت له ټولو نعمتونو څخه غوره او ستر دی. دا کرامت د هغو خلکو لپاره دی چې په دنیا کې يې د الله تعالی اطاعت کړی او د هغه په لار کې يې صبر کړی دی.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته د جنت د نعمتونو زېری ورکوي، چې د الله تعالی رحمت او فضل بې پایه دی.
• دا خبره د مومن زړه ته قوت ورکوي چې د دنیا په سختيو او مصيبتونو کې صبر وکړي، ځکه چې د آخرت بدله ډېره ستره ده.
• دا آیت د الله تعالی د کرامت او سخاوت ښکارندويي کوي، چې خپلو بندګانو ته يواځې د خوراک څيزونه نه، بلکې عزت او د خپل مخ ليدل هم ورکوي، کوم چې تر ټولو ستره نعمت ده.
• مومن باید تل د دې نعمتونو هيله ولري او د هغو د ترلاسه کولو لپاره په نېکو اعمالو پسې وځي، ځکه چې دا نعمتونه يواځې د الله تعالی له فضل او رحمت څخه ترلاسه کېږي.