Surah As-Saffat — Aya 42

Ma’anar Kalmomi:

• فَوَاكِهُ: 'Ya’yan itatuwa iri-iri da kuma abincin Aljanna mai daɗi.
• مُكْرَمُونَ: Waɗanda aka girmama da kuma ɗaukaka a wurin Allah.

Fassarar Aya:

Wannan abincin da ake ba su shi ne 'ya’yan itatuwa iri-iri na Aljanna, waɗanda suke da daɗi da kyau, kuma suna ci daga cikinsu yadda suke so. Bayan wannan, ana ƙara musu girma da ɗaukaka ta musamman, inda Allah ya ɗaukaka darajarsu, kuma ya ba su abin da babu ido ya taɓa gani, babu kunne ya taɓa ji, kuma babu zuciyar mutum da ta taɓa tunani. Wannan girmamawar ta haɗa da jin daɗin kallon fuskar Allah Mai karimci, wanda shine mafi girman ni'ima a Aljanna.

Fa’idodi da Darussa:

1. Wannan aya tana nuna wa muminai cewa sakamakon da Allah ya tanadar musu a Aljanna ba wai kawai abinci da sha ba ne, amma yana da girma da ɗaukaka ta musamman, wanda ke nuna ƙaunar Allah ga bayinsa salihai.
2. Tana ƙarfafa muminai su yi haƙuri da juriya a kan ibada da kuma nisantar zunubai, domin sanin cewa akwai lada mai girma da ke jira a gare su.
3. Tana tunatar da mu cewa ni’imomin Aljanna ba su da iyaka, kuma mafi girma daga cikinsu shi ne yardar Allah da kallon fuskarSa, wanda hakan ne yake sa Aljanna ta zama cikakkiyar ni'ima.
4. Aya tana ƙarfafa bege a cikin zuciyar mumini, kuma tana sa shi ya himmatu wajen neman wannan girmamawa ta Allah ta hanyar ayyukan ƙwarai.