Ас-Саффат сүрәсе — Аять 42

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَوَاكِهُ — төрле җимешләр, мәйвәләр.
• مُكْرَمُونَ — хөрмәтләнүчеләр, олыланучылар, зур дәрәҗәгә ирешүчеләр.

Аять тәфсире:

Бу ризык — алар өчен әзерләнгән төрле-төрле җимешләр, иң тәмле һәм иң матур мәйвәләр. Алар моңарчы дөньяда күргән, татыган һәрнәрсәдән дә яхшырак булыр. Әмма бу җимешләр генә түгел — алар өчен иң зур шатлык — Аллаһы Тәгалә тарафыннан хөрмәтләнү. Алар оҗмахта иң югары дәрәҗәләргә ирешәчәкләр, аларга Аллаһының рәхмәте һәм ризалыгы насыйп булачак. Мөэминнәргә иң бөек бүләк — Раббыларының йөзенә карау насип булуы, бу аларның хөрмәтләнүләренең иң югары ноктасыдыр. Аларга бернинди кайгы, хәсрәт тә кагылмас, алар мәңгелек рәхәттә, Аллаһының игелеге һәм мәрхәмәте астында яшәрләр.

Гыйбрәтләр һәм файдалар:

• Оҗмахтагы нигъмәтләрнең иң зурысы — матди ризыклар түгел, ә Аллаһының мәхәббәте һәм хөрмәте. Бу мөэмингә дөньядагы һәртөрле авырлыкларга сабыр итәргә көч бирә.
• Аллаһы Тәгалә үз колларын оҗмахта хөрмәтләячәк, димәк, без дә бер-беребезне хөрмәт итәргә, кешеләрнең кадерен белергә тиешбез.
• Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: дөньяда никадәр генә авырлыклар булмасын, ахырда аларны зур шатлык һәм сөенеч көтә.