Surja Sad — Ajet 73

Kuptimet e fjalëve:

• فَسَجَدَ – Atëherë u përkulën (bënë sexhde).
• الْمَلَائِكَةُ – Engjëjt.
• كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ – Të gjithë së bashku, pa përjashtim, njëzëri.

Tefsiri i ajetit:

Pas krijimit të Ademit dhe urdhrit të Zotit që engjëjt t'i bëjnë sexhde atij si shenjë nderimi dhe respekti, të gjithë engjëjt u bindën menjëherë dhe pa hezitim. Ata iu përulën urdhrit të Zotit me plot nënshtrim dhe dashuri, duke bërë sexhde para Ademit – sexhde kjo që ishte vetëm nderim dhe jo adhurim, sepse adhurimi i takon vetëm Zotit. Nga ky urdhër nuk u shmang askush nga engjëjt; të gjithë, pa përjashtim, e kryen atë. Por, përjashtimi i vetëm ishte Iblisi, i cili nuk ishte prej engjëjve nga lloji i tyre, por ishte prej xhinëve dhe refuzoi me arrogancë, duke u treguar mendjemadh dhe jobindës ndaj urdhrit të Zotit, gjë që e bëri atë prej jobesimtarëve në dijeninë e Zotit.

Përfitimet nga ajeti:

• Bindja e plotë ndaj urdhrit të Zotit është shenjë e sinqeritetit dhe e dashurisë së vërtetë ndaj Tij; engjëjt nuk hezituan asnjë moment për të zbatuar urdhrin.
• Nënshtrimi ndaj Zotit sjell nderim dhe lavdi; engjëjt u nderuan duke iu përulur Ademit, i cili ishte më i nderuari prej krijesave.
• Kujdes nga arroganca dhe mendjemadhësia, sepse ajo ishte shkaku i rrëzimit të Iblisit; muslimani duhet të largohet nga këto cilësi të këqija.
• Urdhri i Zotit është i plotë dhe i urtë; Ai e di çfarë është më e mira për krijesat e Tij, prandaj duhet t'i përgjigjemi me bindje dhe durim.