Surat Az-Zumar — Ayat 39

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَا قَوْمِ : Hei kaumku, hei wong-wong sekutuku.
• اعْمَلُوا : Padha nglakonana, padha tumindaka.
• عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ : Miturut kahanan lan panggonanmu, yaiku kahanan kang wis koktampa lan kokrasakake kanggo awakmu dhewe.
• إِنِّي عَامِلٌ : Satemene aku iki uga tumindak, aku nglakoni apa kang wis didhawuhake marang aku.
• فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ : Mula ing tembe kowe bakal padha ngerti.

2) Panjlentrehan ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad supaya ngandhani kaumne kang padha wangkal lan nglakoni syirik. Panjenengané didhawuhi ngomong: "Hei kaumku, padha nglakonana apa kang dadi karepmu lan miturut kahanan kang wis kokanggep bener, yaiku nyembah barang saliyané Allah." Déné Kanjeng Nabi uga ngandhani yèn panjenengané tetep bakal nglakoni apa kang wis didhawuhake dening Allah, yaiku ngajak manungsa marang tauhid, nyembah mung marang Allah, lan nindakake kabecikan kanthi ikhlas.

Banjur ing pungkasané, Allah ngandhani yèn ing tembe bakal padha ngerti sapa kang bakal nampa siksa kang ngremehake ing donya iki, lan sapa kang bakal nampa siksa kang langgeng ing akherat, kang ora bisa diilangi lan ora bisa diungseni. Saben wong bakal ngerti akibate saka dalan kang dipilih dhewe-dhewe.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yèn saben wong duwe pilihan lan tanggung jawab dhewe-dhewe marang apa kang dilakoni. Sapa kang milih dalan kang bener, bakal oleh kabegjan; sapa kang milih dalan kang luput, bakal nampa akibate.
• Ayat iki uga nuduhake yèn dakwah marang kabecikan kudu dilakoni kanthi sabar lan tetep, sanajan ana wong kang padha nglawan lan ora gelem ngrungokake.
• Kita dielingake yèn ora perlu wedi marang wong kang nglakoni kesalahan, amarga saben tumindak mesthi ana itungane ing ngarsane Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa optimis lan semangat kanggo wong Islam, amarga sapa kang tetep ing dalan kang bener bakal menang lan oleh pitulungan saka Allah.
• Iki uga dadi pangeling yèn Islam iku agama kang ngajak marang kabecikan, katentreman, lan tanggung jawab, supaya manungsa padha ngerti lan tresna marang bebener.