سورت زمر — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• بَدَا: څرګند شو، ښکاره شو.
• سَیِّئَاتُ: بدۍ، ګناهونه، بد عملونه.
• حَاقَ: راګېر کړل، چاپېره شول، نازل شول.
• یَسْتَهْزِئُونَ: مسخره کول، ملنډې وهل.

تفسیر:

د قیامت په ورځ به دغو کافرانو او منکرانو ته د هغو بدو عملونو سزا څرګنده شي چې دوی په دنیا کې کړي وو؛ یعنې شرک، معاصي او هغه ناروا کارونه چې له الله تعالی سره یې نسبت کول. کله چې د دوی د عملونو دفترونه وړاندې شي، نو د دوی ټول بد کارونه به د دوی په سترګو کې ښکاره شي. بیا به پر دوی هغه عذاب راګېر شي چې دوی به په دنیا کې د هغه په اړه ملنډې وهلې؛ یعنې د بعث (له مړینې وروسته راژوندي کېدل) او عذاب چې رسول الله ﷺ به دوی پرې وېرول، خو دوی به یې مسخره کوله او باور یې نه کاوه. نو په پایله کې به هماغه عذاب پر دوی نازل شي او له هر لوري به راګېر کړي، چې هېڅ تېښته به ورڅخه ونلري.

فايدې:

• دا چې الله تعالی د هر چا د عملونو حساب کوي او هېڅ عمل به له سترګو نه پټ پاتې شي، نو انسان باید په خپلو کړنو کې محتاط وي.
• په دنیا کې د الله د عذاب او قیامت ملنډې وهل د هلاکت سبب ګرځي؛ ځکه چې الله تعالی د ملنډې وهونکو سره سخته چلند کوي.
• دا چې د قیامت ورځ به د ظالمانو لپاره د پښېمانۍ او خواشینۍ ورځ وي، نو مسلمان باید په همدې ورځ باور ولري او د هغې لپاره چمتووالی ونیسي.
• د دې آیت څخه دا هم معلومېږي چې د الله له رحمت او عذاب څخه باید نه ناامیده شو او نه ډېر مطمئن؛ بلکې تل د الله له عذاب څخه وېره او د هغه له رحمت څخه هیله ولرو.