Sura Az-Zumar — Werset 48

Znaczenie słów:

• سَيِّئَاتُ – złe uczynki, grzechy.
• مَا كَسَبُوا – to, co zdobyli, popełnili w życiu.
• حَاقَ – otoczyło, spadło, ogarnęło ze wszystkich stron.
• يَسْتَهْزِئُونَ – wyśmiewali, drwili, lekceważyli.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

W Dniu Sądu, kiedy człowiek stanie przed swoim Panem, zostaną mu ukazane wszystkie złe uczynki, które popełnił w życiu doczesnym – zarówno te związane z niewiarą i przypisywaniem Bogu rzeczy niegodnych, jak i te wynikające z nieposłuszeństwa i grzechów. Wtedy ujrzy je wyraźnie, a one będą świadczyć przeciwko niemu. Kara, która była mu zapowiadana przez posłańców, a którą on lekceważył i wyśmiewał, otoczy go ze wszystkich stron i nie będzie mógł się od niej uwolnić. To, co niegdyś traktował jako żart i kpinę, stanie się dla niego rzeczywistością, od której nie ma ucieczki. W ten sposób Bóg ukazuje sprawiedliwość Swojego wyroku – każdy otrzyma to, na co zasłużył swoimi czynami i postawą.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Uważność na konsekwencje czynów – każdy człowiek powinien pamiętać, że jego uczynki nie przepadają, lecz zostaną mu ukazane w Dniu Sądu. Świadomość ta pomaga w powstrzymywaniu się od grzechów i skłania do dobrego postępowania.
2. Ostrzeżenie przed lekceważeniem ostrzeżeń Bożych – wyśmiewanie i drwienie z prawd religijnych oraz zapowiedzi kary jest postawą zgubną. Człowiek, który lekceważy ostrzeżenia, naraża się na najcięższe konsekwencje.
3. Sprawiedliwość Boża – werset ten ukazuje, że Bóg jest sprawiedliwy i nie pozostawia żadnego czynu bez odpowiedzi. To pocieszenie dla wierzących, którzy wiedzą, że dobro nie zostanie zapomniane, a zło nie ujdzie bezkarnie.
4. Zachęta do pokuty i nawrócenia – dopóki człowiek żyje, ma możliwość zmiany swojego postępowania i powrotu do Boga. Ten werset przypomina, że lepiej jest poprawić swoje czyny teraz, niż żałować w Dniu, kiedy żal już nie pomoże.
5. Prawdziwość obietnic Bożych – wszystko, co Bóg zapowiedział, spełni się. Wiara w to umacnia serce wierzącego i dodaje mu cierpliwości w trudnych chwilach życia doczesnego.