Сураи Ан-Ниса Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун дар замин сафар кунед, гуноҳе нест, ки агар…

Ан-Ниса · 101/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا ۝١٠١

🔤 Transliteration

Wa izaa darabtum fil ardi falaisa `alaikum junaahun an taqsuroo minas Salaati in khiftum ai yaftinakumul lazeena kafarooo; innal kaafireena kaanoo lakum aduwwam mubeenaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чун дар замин сафар кунед, гуноҳе нест, ки агар бими он доштед, ки кофирон ба шумо зиён расонанд, намози хеш кутоҳ кунед. Зеро кофирон душмани ошкори шумо ҳастанд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Шарҳи калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

«ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ»: сафар кардед дар замин.
«جُنَاحٌ»: гуноҳ, ҳараҷ ва тангӣ.
«تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ»: намозро кӯтоҳ кунед, яъне намози чорракаатро ду ракаат хонед.
«يَفْتِنَكُمُ»: ба шумо зарар ва озор расонанд, шуморо бикушанд ё гирифтор кунанд.
«عَدُوًّا مُّبِينًا»: душмани ошкор ва равшан.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки дар замин сафар мекунед, бар шумо гуноҳе нест, ки намозро кӯтоҳ кунед, агар битарсед, ки кофирон ба шумо зарар расонанд. Ҳамоно кофирон барои шумо душмани ошкор буданд. Ин оят иҷозати кӯтоҳ кардани намозро дар сафар баён мекунад. Дар аввали ислом сафарҳои мусулмонон аксар вақт хатарнок буданд ва онҳо аз ҳамлаи душман метарсиданд. Пас, дар чунин ҳолат намози чорракаатро ду ракаат хондан ҷоиз аст. Инчунин аз суннати саҳеҳ собит шудааст, ки кӯтоҳ кардани намоз дар сафар на танҳо дар ҳолати тарс, балки дар ҳолати амн низ ҷоиз аст. Аллоҳ таоло дар охири оят таъкид мекунад, ки кофирон душмани ошкор ва равшани шумо ҳастанд, пас аз онҳо эҳтиёт кунед ва ҳушёр бошед.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ислом дини осонӣ ва меҳрубонӣ аст; дар сафар барои мусулмонон кӯтоҳ кардани намоз иҷозат дода шудааст, то ки ибодат барояшон сабук ва қобили иҷро бошад.
Аллоҳ таоло ҳолати бандагонашро медонад ва ба онҳо тангӣ намеорад; Ӯ роҳи осонро барои ибодат пешниҳод мекунад.
Оят моро огоҳ мекунад, ки душманони ҳақиқӣ метавонанд ба мусулмонон зарар расонанд, пас бояд ҳушёр ва муттаҳид бошем.
Ин ҳукм нишон медиҳад, ки ислом дини воқеӣ ва амалӣ аст ва ба шароити гуногуни зиндагӣ ҷавобгӯ мебошад.
Қуръон ба мо меомӯзад, ки дар ҳар ҳолат ба Аллоҳ таваккал кунем ва аз аҳкоми Ӯ итоат намоем, зеро дар он осонӣ ва раҳмат аст.

📜 Оят 99-103 — Сураи Ан-Ниса

99فَأُولَٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا

Шояд, ки Худояшон афв кунад, ки Худо афвкунандаву омурзанда аст!

100۞ وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

Он кас, ки дар роҳи Худо тарки ватан кунад, дар рӯи замин бархӯрдориҳои бисёр ва кушоишҳо хоҳад ёфт. Ва ҳар кас, ки аз хонаи хеш берун ояд, то ба сӯи Худо ва расулаш ҳиҷрат кунад ва он гоҳ марг ӯро дарёбад, муздаш бар ӯҳдаи Худост ва Худо омурзандаву меҳрубон аст!

101وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا

102وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰ أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

Ва чун ту дар миёнашон бошӣ ва барояшон намоз барпо кунӣ, бояд, ки гурӯҳе аз онҳо бо ту ба намоз биистанд ва силоҳҳои хеш бардоранд. Ва чун саҷда ба поён бурданд, баробари душман шаванд, то гурӯҳи дигар, ки намоз нахондаанд, биёянд ва бо ту намоз бихонанд. Онон низ ҳушёр бошанд ва силоҳҳои хеш бигиранд. Зеро кофирон дӯст доранд, ки шумо аз силоҳҳо ва матоъи худ ғофил шавед, то якбора бар шумо битозанд. Ва гуноҳе, содир накардаед, ҳар гоҳ аз борон дар ранҷ будед ё бемор будед, силоҳҳои худ бигзорэд, вале ҳушёрона дар фикри душман бошед. Албатта Худо барои кофирон азобе хсркунанда омода сохтааст!

103فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۚ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا

Ва чун намозро ба поён бурдед, Худоро истода ё нишаста ва ё ба паҳлӯ хобида ёд кунед. Ва чуч аз душман эмин гаштед, намозро тамом адо кунед, ки намоз бар мӯъминон дар вақтҳои муайян воҷиб гашта аст.

← Оят 100 📖 Ан-Ниса Оят 102 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

101Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 101

Сураи Ан-Ниса Оят 101 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун дар замин сафар кунед, гуноҳе нест, ки агар…

Сураи Оят 101/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 99–103. Ба Тоҷикӣ: Русский.