سورت نساء — آیت 15

د کلمو معناګانې:

• اللَّاتِي: هغه ښځې چې.
• يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ: فاحشه (بدکارۍ) ته مخه کوي، يعني زنا کوي.
• فَاسْتَشْهِدُوا: ګواهان ونیسئ.
• فَأَمْسِكُوهُنَّ: هغه په بند کې وساتئ.
• يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ: مرګ یې رانه اخلي (یعنې تر مرګه پورې).
• سَبِيلًا: لاره (د خلاصون لاره).

تفسیر:

دا آیت د هغو ښځو په اړه دی چې د زنا (بدکارۍ) جرم کوي. په پیل کې اسلام د دې جرم سزا داسې ټاکلې وه چې که څلور عادل مسلمان سړي د دې ښځې پر ضد ګواهي ورکړي چې هغې زنا کړې ده، نو هغه باید په کور کې بنده وساتل شي، تر هغه چې مرګ یې رانه شي، یا دا چې الله تعالی د هغې د خلاصون لپاره بله لاره وټاکي.

دا حکم د اسلام په لومړیو کې و. وروسته الله تعالی د دې لپاره روښانه لاره وټاکله او د زنا سزا یې په دې ډول مقرره کړه: که هغه ښځه ناواده (بکر) وي، نو سل دُرې (وهل) او یو کال جلاوطنۍ ته اړه ده؛ او که واده شوې (محصنه) وي، نو د هغې سزا سنګسار (ډبرې ویشتل) دی.

فايدې:

1. دا آیت د اسلام د تدریجي احکامو ښکارندوی دی؛ یعنې الله تعالی د هر حالت لپاره مناسب حکم نازل کړی، تر څو خلک په اسانۍ سره ومني.
2. د اسلام د سزاګانو موخه د ټولنې پاکوالی او د بدکاریو مخنیوی دی، نه د خلکو سپکاوی.
3. د ګواهۍ په برخه کې سخت شرطونه (څلور عادل سړي) د دې لپاره دي چې د بې ګناه کسانو عزت خوندي پاتې شي او تورونه په اسانۍ سره ونه لګول شي.
4. دا آیت ښیي چې اسلام د ښځو د عزت او وقار ساتنې ته ډېر اهمیت ورکوي، او د هر ډول ناروا اړیکو مخه نیسي.