Surja En-Nisa — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• El-Fahisheh (الفاحشة): vepra e shëmtuar dhe e madhe, këtu nënkuptohet imoraliteti (zina).
• Festeşhidû (فاستشهدوا): kërkoni dëshmi nga dëshmitarët.
• Feemsikûhunne (فأمسكوهن): mbani ato (në shtëpi), pra burgosini.
• Sebîlâ (سبيلاً): rrugëdalje, zgjidhje ligjore.

Tefsiri i Ajetit:

Në fillim të Islamit, para se të zbriteshin dispozitat e plota për dënimin e imoralitetit, Allahu i Lartësuar e urdhëroi umetin që gratë që kryejnë veprën e shëmtuar (zinanë) të trajtohen në këtë mënyrë: udhëheqësit dhe gjykatësit duhet të kërkojnë katër dëshmitarë të drejtë nga radhët e muslimanëve për të dëshmuar kundër tyre. Nëse dëshmia vërtetohet nga katër burra të drejtë, atëherë ato gra duhet të mbahen të mbyllura në shtëpi si dënim, derisa t'u vijë vdekja ose derisa Allahu t'u japë atyre një rrugëdalje tjetër.

Kjo ishte dispozita fillestare. Më vonë, Allahu i Lartësuar e sqaroi "rrugën" e përmendur në ajet, duke zbritur dispozitat e plota: gruaja e pamartuar që kryen zina dënohet me njëqind kamzhikë dhe internim për një vit, ndërsa gruaja e martuar (e dhënë pas burrit) dënohet me vdekje me gurë (rexhm). Kështu, dënimi i burgosjes në shtëpi u shfuqizua dhe u zëvendësua me këto dënime të qarta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mbrojtja e nderit dhe pastërtia e shoqërisë: Islami kujdeset shumë për ruajtjen e nderit dhe moralit në shoqëri, prandaj për çdo akuzë kërkon dëshmi të forta dhe të sakta, duke mos lejuar askënd të flasë pa prova.
2. Serioziteti në dëshmi: Kërkesa për katër dëshmitarë të drejtë tregon se çështja e nderit është shumë e rëndësishme dhe se dënimi nuk zbatohet pa u vërtetuar plotësisht, duke mbrojtur kështu njerëzit nga akuzat e padrejta.
3. Urtësia e ligjit islam: Ky ajet tregon se ligjet islame zbritën gradualisht, duke filluar me masa të përkohshme derisa erdhi dispozita përfundimtare. Kjo tregon urtësinë e Allahut në legjislacion dhe përshtatjen me rrethanat e kohës.
4. Mëshira dhe drejtësia: Edhe në dënim, Islami synon pastrimin e shoqërisë dhe ruajtjen e saj nga shkatërrimi moral, duke kombinuar ashpërsinë në dënim me mëshirën në mbrojtjen e të pafajshmëve nga padrejtësia.
5. Rëndësia e familjes dhe ruajtja e saj: Ky ligj mbron institucionin e familjes dhe martesës, duke e bërë të qartë se çdo vepër që cenon këtë institucion të shenjtë ka dënim të rreptë, që të mbetet shoqëria e shëndoshë dhe e pastër.