Сураи Гафир — Оят 2

1. Маънои калимаҳо:

• تَنزِيلُ: Фурӯ фиристодан, нозил кардан. Дар ин ҷо маънои он аст, ки Қуръон аз ҷониби Худо ба тадриҷ фурӯ фиристода шудааст.
• الْكِتَابِ: Китоб, ки мақсад аз он Қуръони Карим аст.
• الْعَزِيزِ: Ғолиб, тавонманд, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад.
• الْعَلِيمِ: Доно, огоҳ, ки ба ҳама чиз огоҳ аст.

1. Тафсири оят:

Ин оят оғози сураи Ғофир аст ва Худованд дар он хабар медиҳад, ки ин Китоби бузург — Қуръони Карим — аз ҷониби Худои Ғолибу Доно бар Паёмбари Худ Муҳаммад (с) фурӯ фиристода шудааст. Ин Китоб на суханони инсон аст ва на аз ҷониби махлуқот омадааст, балки аз ҷониби Аллоҳи Таъоло нозил шудааст, ки Ӯ бар ҳама чиз ғолиб аст ва ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз бар Ӯ ғолиб шуда наметавонад. Ҳамчунин Ӯ ба ҳама чиз огоҳ аст, аз ҷумла ба манфиатҳо ва ниёзҳои бандагони Худ. Пас, фурӯ фиристодани ин Китоб аз ҷониби Худои Ғолибу Доно нишонаи раҳмат ва ҳидояти Ӯ барои инсонҳост.

1. Фоидаҳои оят:

• Қуръон Китоби Худованд аст, на суханони инсон, бинобар ин бояд онро бо эҳтиром ва итоат қабул кунем.
• Аллоҳ Таъоло Ғолиб аст, пас ҳеҷ кас наметавонад бар иродаи Ӯ ғолиб шавад ва ҳеҷ кас наметавонад аз фурӯ фиристодани ин Китоб монеъ шавад.
• Аллоҳ Таъоло Доно аст, пас он чизеро, ки фурӯ фиристодааст, ба манфиати бандагонаш мувофиқ аст ва дар он ҳикмати бузург вуҷуд дорад.
• Ин оят моро ба сӯи боварӣ ва итминон ба Қуръон ҳидоят мекунад ва дар дилҳо муҳаббат ба ин Китоби осмонӣро зиёд мегардонад.