Surah Gafir — Talata 43

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Lā jarama: Tunay na, walang pag-aalinlangan.
• Tad'ūnanī ilayh: Ang inaanyaya ninyo sa akin na sambahin.
• Laysa lahū da'wah: Walang bisa ang panawagan dito; hindi ito nakakapagpakinabang sa sinuman, ni sa mundong ito o sa Kabilang Buhay.
• Maraddunā: Ang aming pagbabalik.
• Al-Musrifūn: Ang mga lumalampas sa hangganan ng Allah sa pamamagitan ng kawalang-paniniwala at mga kasalanan.

Interpretasyon ng Talata:

Tunay na walang pag-aalinlangan—ang mga diyus-diyosan na inaanyaya ninyo sa akin upang sambahin ay walang anumang bisa o kapangyarihan. Hindi sila karapat-dapat na tawagin o sambahin sa mundong ito, sapagkat sila ay mga walang-buhay na bagay na hindi nakakarinig, hindi nakakakita, at hindi nakakatugon sa sinumang dumadalangin sa kanila. At sa Kabilang Buhay, wala rin silang magagawa upang iligtas o tulungan ang sinuman. Ang lahat ng nilalang ay babalik sa Allah lamang sa Araw ng Paghuhukom, at Siya ang magbibigay ng gantimpala sa bawat isa ayon sa kanyang mga gawa. Ang mga lumalampas sa hangganan—ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan, ang mga mapagmalabis sa kasalanan, at ang mga pumatay ng walang karapatan—sila ang mga maninirahan sa Apoy, na mananatili rito magpakailanman.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang tunay na kapangyarihan at pagiging karapat-dapat sa pagsamba ay tanging sa Allah, na nakakarinig at nakakatugon sa mga nananalangin sa Kanya, samantalang ang mga diyus-diyosan ay walang magagawa sa anumang oras.
2. Ang pananampalataya sa Kabilang Buhay ay nagtuturo sa atin na ang lahat ng ating mga gawa ay may katumbas na gantimpala o parusa, kaya't dapat tayong maging maingat sa ating mga kilos.
3. Ang pag-iwas sa pagmamalabis at kasalanan ay daan tungo sa kaligtasan, samantalang ang pagpapatuloy sa mga ito ay humahantong sa kaparusahan ng Apoy.
4. Ang talatang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Allah—walang sinuman ang mapaparusahan nang walang dahilan, at walang sinuman ang maliligtas nang walang pananampalataya at mabubuting gawa.