Surja Ghafir — Ajet 43

Kuptimet e fjalëve:

• لَا جَرَمَ: Me të vërtetë, pa dyshim.
• دَعْوَةٌ: Këtu do të thotë përgjigje ndaj lutjes ose thirrje për adhurim me të drejtë.
• مَرَدَّنَا: Kthimi ynë, fundi ynë.
• الْمُسْرِفِينَ: Ata që e teprojnë në mosbesim dhe mëkate, pra jobesimtarët.

Tefsiri i Ajetit:

Me të vërtetë, pa asnjë dyshim, ajo që ju më thirrni mua që ta adhuroj – idhujt dhe zotat e rremë – nuk ka asnjë të drejtë për t'u thirrur në adhurim, as në këtë botë e as në botën tjetër. Ata janë të paaftë dhe të mangët; nuk dëgjojnë, nuk përgjigjen dhe nuk sjellin asnjë dobi për atë që i lutet. Ata nuk mund t'i përgjigjen thirrjes së askujt, as nuk ftojnë askënd drejt tyre me të drejtë, sepse janë sende të vdekura. Gjithashtu, dijeni se kthimi ynë i të gjithëve është vetëm te Allahu – lavdia e Tij qoftë e lartë – dhe Ai do ta shpërblejë secilin sipas veprave të tij. Ata që e teprojnë në mosbesim, mëkate dhe gjakderdhje, duke shkelur kufijtë e Allahut, janë pikërisht banorët e zjarrit, të cilët do të qëndrojnë në të përjetësisht.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është i kotë dhe i pavlefshëm, sepse vetëm Allahu është i denjë për adhurim dhe Ai i përgjigjet lutjes së robërve të Tij.
2. Na kujton se jeta nuk mbaron me vdekjen; ekziston një botë tjetër ku të gjithë do të kthehemi te Allahu për llogari, prandaj duhet të përgatitemi për atë ditë me vepra të mira.
3. Ajeti na paralajmëron kundër teprimit në mëkate dhe mosbesim, duke na bërë të ditur se fundi i atyre që e teprojnë është zjarri, ndërsa ata që i përmbahen udhëzimit të Allahut do të shpëtojnë.
4. Na mëson se thirrja drejt së vërtetës dhe besimit të pastër është thirrja më e drejtë dhe më e dobishme, sepse ajo të çon te Allahu, i Cili është i Gjithëfuqishëm dhe i Gjithëdijshëm.