Гафир сүрәсе — Аять 47

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَتَحَاجُّونَ — бер-берсе белән бәхәсләшәләр, хөҗҗәтләшәләр.
• الضُّعَفَاءُ — гади халык, түбән дәрәҗәдәгеләр, иярченнәр.
• اسْتَكْبَرُوا — тәкәбберлек кылдылар, үзләрен югары тоттылар.
• تَبَعًا — иярүчеләр, арттан баручылар.
• مُغْنُونَ — коткаручылар, йөкне алучылар, авырлыкны күтәрүчеләр.
• نَصِيبًا — өлеш, кисәк.

Аять тәфсире:

Әй, Пәйгамбәр! Ул көнне искә төшер, әһелләре ут эчендә бер-берсе белән бәхәсләшерләр һәм гаепләшерләр. Дөньяда көчсез булган гади кешеләр, үзләрен югары тоткан башлыкларына һәм олыларына мөрәҗәгать итеп әйтерләр: "Без дөньяда сезгә иярдек, сезнең боерыкларыгызны үтәдек, сезнең артыгыздан бардык. Хәзер без ут эчендә газап чикәбез. Сез безнең газабыбызның бер өлешен үзегезгә алып, безне коткара алмыйсызмы? Безгә тәгаенләнгән ут газабының бер өлешен сез күтәрә алмыйсызмы?" — дип сорарлар. Ләкин аларның бу соравына башлыклары: "Без дә сезнең кебек үк ут эчендә газапланабыз, безнең дә хәлебез авыр" — дип җавап бирерләр. Бу хәл аларның үзара бәхәсләре һәм бер-берсен гаепләүләре генә булыр, әмма газаптан коткара алмаслар.

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендә кәферләрнең үзара бәхәсләшүләрен, бер-берсенә булган үчләрен һәм газап эчендә дә бер-берсен гаепләүләрен хәбәр итә. Аларның бер-берсенә ярдәм итәргә көчләре җитмәячәк, киресенчә, бу бәхәсләр аларның газапларын тагын да арттырыр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көнендә һәркем үз гамәлләре өчен үзе җавап бирәчәк, беркем дә беркемгә ярдәм итә алмаячак.
• Дөньяда башлыкларга, олыларга иярү — аларның әмерләре Аллаһуга каршы килсә, хараплыкка китерә.
• Тәкәбберлек һәм үзен югары тоту — кешене утка илтүче сыйфатлардан.
• Ислам динендә акыл ияләренә, галимнәргә иярү — дөрес юл, әмма надан һәм гөнаһлы кешеләргә иярү — һәлакәткә илтә.
• Бу аять мөэминнәргә үз диннәрендә нык булырга, Аллаһудан башкага таянырга ярамавын өйрәтә.