Surah Gafir — Talata 9

Sila (na mga anghel) na nagtatangan ng Luklukan (ni Allah) at sila na nakapalibot dito ay humihimig nang pagluwalhati at pagpupuri sa kanilang Panginoon; at sumasampalataya sa Kanya; at naninilukhod ng pagpapatawad sa mga sumasampalataya (na sumasambit): “O aming Panginoon! Kayo ang nakakasakop sa lahat ng bagay, sa biyaya at karunungan; Inyong patawarin sila na nagbabalik loob sa pagsisisi at tumatahak sa Inyong Landas at sila ay iadya Ninyo sa kaparusahan ng Naglalagablab na Apoy!”

“At ipagkaloob Ninyo, o aming Panginoon!, na sila ay magsipasok sa Halamanan ng Walang Hanggan (Paraiso) na Inyongipinangakosakanila, atsamgamatutuwidsalipon ng kanilang mga ama, ng kanilang mga asawa, at sa kanilang mga angkan! Sapagkat Kayo lamang ang Pinakamataas sa Kapangyarihan, ang Tigib ng Karunungan

Ang mga hindi sumasampalataya ay pagsasabihan (sa sandali ng kanilang pagpasok sa Apoy): “Higit ang pagkaayaw ni Allah sa inyo (sa buhay sa mundong ito noong sila ay nagtakwil sa Pananampalataya) kaysa ang pag-ayaw ninyo sa inyong sarili sa isa’t isa (na ngayon ay nasa Apoy ng Impiyerno), dahilan sa kayo ay tinawagan sa pananampalataya at naging hirati na kayo sa pag-ayaw.”

Sila ay mangungusap: “Aming Panginoon! dalawang ulit na kami ay Inyong ginawa na mamatay (alalaong baga, kami ay patay mula sa laman ng aming ama at naging patay pagkatapos na pumanaw sa mundong ito) at kami ay dalawang ulit na ginawa Ninyo na mabuhay (alalaong baga, ang mabuhay ng kami ay ipinanganak at mabuhay muli sa araw ng pagbangon)! Ngayon ay aming nakilala ang aming mga kasalanan, mayroon baga kayang paraan na kami ay makawala rito?”