Фуссилат сүрәсе — Аять 25

Сүзләрнең мәгънәләре:

• قَيَّضْنَا — без аларга билгеләдек, иптәш итеп куйдык.
• قُرَنَاء — шайтаннардан булган якын иптәшләр, дуслар.
• زَيَّنُوا — ямьләндерделәр, матур итеп күрсәттеләр.
• مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ — аларның алдындагы эшләр, ягъни дөнья эшләре.
• مَا خَلْفَهُمْ — аларның артындагы эшләр, ягъни ахирәт эшләре.
• حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ — аларга ґәзап сүзе хаҡ булды, ягъни ґәзап вәҗеб булды.
• خَلَتْ — үтеп киткән, элек булган.
• خَاسِرِينَ — зыян күрүчеләр, үзләренә зарар китерүчеләр.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә үз аятьләрен инкяр итүче залимнәргә шайтаннардан булган иптәшләрне билгеләде. Бу иптәшләр аларны һәркайда озатып йөрделәр һәм аларның алдындагы эшләрен — ягъни дөньядагы гамәлләрен, гөнаһлы эшләрен матур итеп күрсәттеләр. Аларга дөньяның вакытлычы ләззәтләрен, хәрәм шәһвәтләрен ямьләндерделәр. Шулай ук аларның артындагы эшләрен — ягъни ахирәт эшләрен дә матурлап күрсәттеләр: "Терелү юк, хисап та, ґәзап та булмаячак", — дип аларны ахирәтне искә алудан һәм аңа әзерләнүдән аердылар.

Шуның нәтиҗәсендә, аларга ґәзап сүзе хаҡ булды, ягъни Аллаһының ґәзабы аларга вәҗеб булды. Алар үзләреннән элек үтеп киткән, Аллаһының аятьләрен инкяр иткән җеннәрдән һәм кешеләрдән торган өммәтләр рәтенә кушылдылар. Барлык бу инкяр итүчеләр — зыян күрүчеләр, чөнки алар дөньяда гамәлләрен югалттылар, ә кыямәт көнендә үзләренә һәм гаиләләренә зыян китерделәр, җәһәннәм утына кереп, мәңгелек ґәзапка дучар булдылар.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы Тәгалә һәркемне үз ихтыярына карап юлга куя: изге кешеләргә изге иптәшләр бирә, ә явыз кешеләргә шайтаннарны иптәш итеп куя. Бу — Аллаһының гаделлеге.
2. Яман дуслар кешене туры юлдан аерып, гөнаһ эшләрен матур итеп күрсәтеп, ахирәтне оныттыралар. Шуңа күрә безгә изге дуслар сайларга һәм яман дуслардан ераклашырга кирәк.
3. Дөнья ләззәтләренә алданып, ахирәтне оныту — бөек югалтуга китерә. Кем ахирәтне искә алып, аңа әзерләнсә, ул хакыйкый уңышка ирешәчәк.
4. Аллаһының ґәзабы һәркемгә гаделлек белән килә — ул кешеләрнең үз гамәлләре нәтиҗәсендә була. Аллаһы беркемгә дә золым итми.
5. Бу аять безне дөньяның вакытлычылыгын искә алырга һәм мәңгелек тормышка — ахирәткә әзерләнергә өнди. Кем бу дөньяда Аллаһыга итагать итсә, ул ике дөньяда да бәхетле булачак.