Sura Fussilat — Werset 7

Znaczenie słów:

• لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ – nie dają, nie płacą obowiązkowego jałmużny (zakāt), czyli nie oczyszczają swoich dusz ani majątków.
• بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ – oni są tymi, którzy nie wierzą w życie ostateczne, w zmartwychwstanie, raj i piekło.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset kontynuuje opis ludzi, którzy zasługują na karę i zgubę. Są to ci, którzy nie dają zakāt – czyli nie płacą obowiązkowego jałmużny, która oczyszcza ich majątek i duszę. Może to również oznaczać, że nie wypowiadają słowa „lā ilāha illā Allāh” (nie ma boga poza Allahem), które jest oczyszczeniem duszy z bałwochwalstwa i nadaje jej czystość monoteizmu. Niektórzy uczeni mówią, że chodzi tu o ludzi, którzy odbywali pielgrzymkę (hadżdż), ale nie płacili zakāt, a inni, że nie oczyszczali swoich dusz z politeizmu przez wiarę w jednego Boga.

Dodatkowo są oni całkowicie niewierzący w życie ostateczne – nie wierzą w zmartwychwstanie, w nagrodę i karę w dniu sądu, ani w raj i piekło. Ich niewiara w życie ostateczne sprawia, że nie widzą sensu w czynieniu dobra, płaceniu zakāt ani w oczyszczaniu siebie przez posłuszeństwo Bogu. Są więc pozbawieni zarówno wiary w Stwórcę, jak i dobroci wobec stworzeń.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zakāt jest dowodem prawdziwej wiary – płacenie obowiązkowej jałmużny oczyszcza majątek i duszę, a zaniedbywanie jej jest oznaką słabości wiary lub jej braku.
2. Wiara w życie ostateczne jest fundamentem dobrych uczynków – kto naprawdę wierzy w dzień sądu, ten stara się czynić dobro, płacić zakāt i unikać grzechów.
3. Oczyszczenie duszy z politeizmu jest najważniejsze – zanim człowiek oczyści swój majątek przez zakāt, musi oczyścić swoją duszę przez wiarę w jednego Boga i oddanie Mu czci.
4. Islam łączy wiarę z czynem – prawdziwa wiara nie jest tylko słowem, ale objawia się w czynach, takich jak modlitwa i zakāt, które przynoszą korzyść zarówno jednostce, jak i całemu społeczeństwu.
5. Ostrzeżenie przed skutkami niewiary – ten werset przypomina, że odrzucenie życia ostatecznego prowadzi do zatracenia i kary, dlatego każdy człowiek powinien przygotować się na spotkanie ze swoim Panem, czyniąc dobro i oczyszczając swoją duszę.