Сураи Фуссилат Оят 7 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : онҳое, ки закот намедиҳанд ва ба охират имон надоранд.

Фуссилат · 7/54

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Фуссилат

الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ۝٧

🔤 Transliteration

Allazeena laa yu`toonaz Zakaata wa hum bil-Aakhiratihum kaafiroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

онҳое, ки закот намедиҳанд ва ба охират имон надоранд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

Закот: Ҳаққи моле, ки Худованд бар мусулмонон фарз кардааст, то онро ба ҳаққдорон бидиҳанд. Дар ин ҷо маънои васеъ дорад: пок кардани нафс аз ширк ва бадӣ.
Охират: Ҷаҳони дигар, ки баъд аз марг оғоз мешавад ва дар он подоши некӣ ва ҷазои бадӣ дода мешавад.
Кофирон: Инкоркунандагон, онҳое, ки ҳақиқатро рад мекунанд.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи гурӯҳе аз одамон сухан мегӯяд, ки ду хислати бад дар онҳо ҷамъ шудааст: якум, онҳо закот намедиҳанд — яъне на ҳаққи моли худро адо мекунанд ва на нафси худро аз ширку гуноҳ пок месозанд. Баъзе муфассирон гуфтаанд, ки мақсад аз «закот» дар ин ҷо «калимаи тавҳид» — яъне гуфтани «Ло илоҳа иллаллоҳ» аст, ки закоту покии нафс аз ширк мебошад. Яъне онҳо нафси худро бо ягонагӣ шинохтани Худованд пок намекунанд ва ба Ӯ ихлос намеварзанд. Дуввум, онҳо ба охират бовар надоранд — на ба биҳишт ва на ба дӯзах имон намеоранд ва аз ин рӯ барои рӯзи қиёмат амали нек намекунанд. Ин ду хислат — тарки закот ва инкори охират — решаи ҳамаи бадиҳост: касе, ки на ҳаққи бандагони Худоро адо мекунад ва на ба ҳисобу китоби охират бовар дорад, на барои Холиқ ихлос дорад ва на барои халқ фоида мерасонад.

Фавоиди ин оят:

Закот додан танҳо як амали молӣ нест, балки воситаи пок кардани нафс аз ҳирсу худбинӣ ва ширк аст.
Имон ба охират инсонро водор мекунад, ки дар дунё некӣ кунад ва аз бадӣ парҳез намояд.
Ислом дини покӣ ва адолат аст: ҳам ҳаққи Худоро талаб мекунад ва ҳам ҳаққи бандагонро.
Касе, ки закот медиҳад ва ба охират бовар дорад, дар дилаш меҳру шафқат ва масъулият нисбат ба дигарон зиёд мешавад.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки танҳо гуфтани имон кофӣ нест, балки амал кардан ба фармонҳои Худованд лозим аст.

📜 Оят 5-9 — Сураи Фуссилат

5وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ وَفِي آذَانِنَا وَقْرٌ وَمِن بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ

Гуфтанд: «Дилҳои мо аз он чӣ моро ба он даъват мекунӣ, дар парда аст ва гӯшҳоямон сангин аст ва миёни мову ту ҳиҷобест. Ту ба кори худ пардоз ва мо низ ба кори худ мепардозем».

6قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ ۗ وَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِينَ

Бигӯ: «Ман инсоне ҳастам ҳамонанди шумо. Ба ман ваҳй шуда, ки худоятон Худоест якто. Пас ба ӯ рӯй оваред ва аз Ӯ бахшоиш бихоҳед. Ва вой бар мушрикон:

7الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ

онҳое, ки закот намедиҳанд ва ба охират имон надоранд.

8إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

Ононро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста мекунанд, подошест (мукофотест) тамомношуданӣ».

9۞ قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَادًا ۚ ذَٰلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ

Бигӯ: «Оё ба касе, ки заминро дар ду рӯз офаридааст, кофир мешавед ва барои Ӯ шарикҳо қарор медиҳед? Ӯст Парвардигори ҷаҳониён!

← Оят 6 📖 Фуссилат Оят 8 →

ФуссилатФеҳристи Қуръон

54Оят

MeccanRevelation

7Оят

Тарҷума — Фуссилат 7

Сураи Фуссилат Оят 7 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : онҳое, ки закот намедиҳанд ва ба охират имон надоранд.

Сураи Оят 7/54 — Сураи Фуссилат فصلت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Фуссилат Гӯш кун, Сураи Фуссилат Тарҷума, Сураи Фуссилат mp3, Сураи Фуссилат pdf. Оят 5–9. Ба Тоҷикӣ: Русский.