فصلت سۈرىسى — ئايەت 7

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• الزَّكَاةَ: زاكات، يەنى مال-مۈلۈكنىڭ بەلگىلەنگەن مىقدارىنى ئاللاھ يولىدا بېرىش. بۇ يەردە كەڭ مەنىدە ئىمان ۋە تەۋھىد بىلەن نەپسنى پاكلاشمۇ كۆزدە تۇتۇلىدۇ.
• بِالْآخِرَةِ: ئاخىرەت، يەنى قىيامەت كۈنى، ئۆلگەندىن كېيىن تىرىلىش، جەننەت ۋە دوزاخ.
• كَافِرُونَ: كاپىرلار، يەنى ئاخىرەتنى ئىنكار قىلغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىلگىرىكى ئايەتلەردە تىلغا ئېلىنغان مۇشرىكلارنىڭ يەنە بىر ناچار سۈپىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار ئاللاھ تائالا بۇيرۇغان زاكاتنى ئادا قىلمايدۇ، يەنى ماللىرىنىڭ ھەققىنى بەرمەيدۇ، نەپسىنى تەۋھىد ۋە ئىخلاس بىلەن پاكلىمايدۇ. شۇنىڭ بىلەن بىرگە ئۇلار ئاخىرەتكە، يەنى قىيامەت كۈنىگە، ئۆلگەندىن كېيىن تىرىلىشكە، جەننەت ۋە دوزاخقا ئىشەنمەيدۇ، ئۇنى پۈتۈنلەي ئىنكار قىلىدۇ. ئۇلارنىڭ زاكات بەرمەسلىكى ۋە ئاخىرەتنى ئىنكار قىلىشى ئۇلارنىڭ ئىماندىن يىراقلىقىنى، ئاللاھقا قۇلچىلىق قىلىشتىن يۈز ئۆرۈگەنلىكىنى كۆرسىتىدۇ. ئۇلار پەقەت دۇنيا مەنپەئەتى ئۈچۈن ياشايدۇ، ئاخىرەت ھېسابىنى ئويلاشمايدۇ. بۇنداق كىشىلەر ئۆزلىرىنى ھەم خالىقنىڭ ياخشىلىقىدىن ھەم خالىقنىڭ پايدىسىدىن مەھرۇم قويىدۇ.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بىز بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىشىمىز كېرەك. زاكات ئىسلامنىڭ مۇھىم رۇكنى بولۇپ، ئۇ مال-مۈلۈكنى پاكلاش، كۆڭۈلنى بېيىتىش، كىشىلەر ئارىسىدا مېھرى-مۇھەببەت ۋە ئىتتىپاقلىقنى كۈچەيتىشتىن ئىبارەت. ئاخىرەتكە ئىشەنگەن كىشى ھەر ۋاقىت ئۆزىنىڭ ھەرىكەتلىرىگە دىققەت قىلىدۇ، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئادا قىلىشقا تىرىشىدۇ. ئاللاھ بىزنى زاكات بېرىدىغان، ئاخىرەتكە ئىشىنىدىغان، ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى ئىزدەيدىغان سادق بەندىلىرىدىن قىلسۇن. ئامىن.