Sura Ash-Shura — Aya 41

Maana ya maneno:

• "انتصر": kujilipiza kisasi, kuchukua haki yake, au kujitetea dhidi ya dhuluma.
• "بعد ظلمه": baada ya kudhulumiwa na mtu mwingine.
• "من سبيل": njia yoyote ya kulaumiwa, kushutumiwa, au kuadhibiwa.

Ufafanuzi wa Aya:

Aya hii inaeleza kwamba mtu anayedhulumiwa na mtu mwingine, kisha akachukua hatua ya kujilipiza kisasi au kurejesha haki yake kwa njia ya haki na usawa — yaani, kwa kiwango sawa na dhuluma aliyofanyiwa — basi hao hawana lawama wala hatia yoyote mbele ya Mwenyezi Mungu. Hawana dhambi kwa kujitetea na kuchukua haki yao, kwa sababu wao hawakuanza dhuluma, bali walijibu dhuluma kwa njia ya haki. Hii ni tofauti na wale wanaosamehe na kusubiri thawabu kwa Mwenyezi Mungu, ambao wamebakiwa na thawabu kubwa zaidi, lakini kujilipiza kisasi kwa haki si kosa.

Aya hii inakamilisha mada ya aya zilizotangulia, ambazo zinaeleza kwamba wale wanaodhulumiwa na kuvumilia na kusamehe, Mwenyezi Mungu huwapa thawabu kubwa. Lakini kwa wale ambao hawawezi kuvumilia na wanachagua kuchukua haki yao, basi hao hawana lawama, maana wao wametenda kwa haki. Hii inathibitisha kwamba Uislamu unakataa dhuluma na unamruhusu mtu kujitetea, lakini unapendekeza kusamehe kama njia bora zaidi.

Faida za Aya:

1. Uislamu ni dini ya haki na usawa — haumruhusu mtu kubaki chini ya dhuluma, bali unampa ruhusa ya kujitetea na kurejesha haki yake kwa njia ya halali.
2. Kujilipiza kisasi kwa kiwango sawa na dhuluma si kosa wala dhambi, na mtu hawezi kulaumiwa kwa kufanya hivyo.
3. Aya inafundisha usawa katika kujibu dhuluma — usizidi kiwango cha dhuluma uliyofanyiwa, bali jibu kwa kiwango sawa tu.
4. Inaonyesha rehema ya Mwenyezi Mungu kwa waja wake, kwa kuwa amewapa ruhusa ya kujitetea na hakuwaacha wanyonge mikononi mwa wadhulumu.
5. Inathibitisha kwamba Uislamu unathamini haki na kumpa kila mtu haki yake bila kupunguza, na wakati huo huo unahimiza kusamehe kama njia bora zaidi inayomkaribisha mja kwa Mwenyezi Mungu.