سورت زخرف — آیت 30

د معناوې:

• الحق: قرآن كريم چې د الله له لوري راغلى دى.
• سحر: هغه جادو چې د سترګو په اړه كېږي او باطل وي.
• كافرون: منكران، دروغ ګڼونكي.

تفسير:

كله چې دوى ته حق (قرآن) راغى، نو دوى يې منلو ته تيار نه وو، بلكې د دې پر ځاى چې په غور سره يې واوري او په هغه كې فكر وكړي، سمدستي يې وويل: دا سحر دى، دا جادو دى چې محمد يې راوړى دى، او مونږ په دې باندې كافران يو، يعنې مونږ يې له سره نه منو او نه يې تصديق كوو. دوى د حق په وړاندې داسې موقف واخيست چې له جهل او سركشۍ ډك و، ځكه چې دوى نه غوښتل له خپلو باطلو عقايدو او د پلرونو له دودونو لاس واخلي، نو ځكه يې حق ته د سحر نوم وركړ، ترڅو خلك پرې شك وكړي او د هغه له منلو منع شي.

خو وګورئ! دا څومره ظلم او بې انصافي ده چې كله ستاسو د ژغورنې لپاره رڼا راشي، تاسو يې سترګې پټې كړئ او ووايئ چې دا جادو دى. الله تعالی دا قرآن د دې لپاره نه دى نازل كړى چې د خلكو د سترګو د جادو كولو لپاره وي، بلكې دا د هدایت، رحمت او د ژوند د سمون لپاره دى. په دې كې د انسان لپاره هغه رڼا ده چې د تيارو څخه يې وباسي، خو هغه څوك چې زړه يې ناروغ وي او د حق منلو ته يې تيار نه وي، هغه به همېشه د دې په څېر بهانې لټوي.

اى خلكو! له دې عبرت واخلئ چې كله حق ستاسو مخې ته راشي، نو په ښه نيت يې ومنئ، ځكه چې حق هيڅكله د سحر په څېر باطل نه وي. سحر د انسان د سترګو د تېرويستلو لپاره وي، خو قرآن د زړونو د روغتيا او د عقلونو د ويښولو لپاره دى. هغه څوك چې په رښتيا د نجات غوښتونكى وي، هغه به د حق په راتلو سره خوشحاله شي، نه دا چې يې رد كړي. الله تعالی موږ ته د حق د منلو توفيق وركړي او زمونږ زړونه د قرآن د رڼا په واسطه روښانه كړي. آمين.