سورت زخرف — آیت 29

د مهمو کلمو معنا:

• مَتَّعْتُ: ما هغوی ته په دنیا کې د ژوند اسانتیاوې او مهلت ورکړ.
• آبَاءَهُمْ: د هغوی پلارونه او نیکونه.
• الْحَقُّ: قرآن کریم.
• رَسُولٌ مُبِينٌ: هغه رسول چې د دین احکام او لارښوونې یې په ښکاره او روښانه توګه بیان کړې.

د آیت تفسیر:

ای محمده! ما د دې مشرکانو او کافرانو د کفر او نافرمانۍ له امله پر دوی باندې سمدستي عذاب نه دی نازل کړی، بلکې ما دوی او د دوی پلارونه او نیکونه په دنیا کې تر هغه وخته پورې پرېښودل او د ژوند اسانتیاوې مې ورکړې، چې دوی ته حق (قرآن) او روښانه رسول راغی. دا د خدای د رحمت او مهربانۍ له امله وه چې دوی ته یې د ایمان راوړلو او توبې کولو فرصت ورکړ، نه دا چې د دوی کفر یې منظور و. خو کله چې دوی ته قرآن او رسول راغی، دوی یې ونه منل او په کفر یې دوام وکړ.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د خدای صبر او زغم: دا آیت مونږ ته د خدای د لوی صبر او زغم ښودنه کوي، چې ګناهکارانو ته د توبې او سمون فرصت ورکوي او په چټکۍ سره عذاب نه نازلوي.
2. د قرآن او رسالت ارزښت: قرآن کریم او رسول الله صلی الله علیه وسلم د خدای ترټولو لوی نعمتونه دي، چې د انسانانو د لارښوونې لپاره رالېږل شوي دي.
3. د نعمتونو سپکاوی: کله چې خدای انسان ته نعمتونه ورکوي، نو هغه باید شکر وباسي او د خدای د احکامو پیروي وکړي، نه دا چې په نافرمانۍ کې یې مصرف کړي.
4. د حجت بشپړول: خدای د رسولانو په لېږلو سره پر خلکو حجت بشپړ کړ، تر څو د قیامت په ورځ هیڅوک د بې خبرۍ عذر نه شي وړاندې کولی.
5. د مهلت حکمت: دا چې خدای کافرانو ته مهلت ورکوي، د دې لپاره ده چې دوی ته د ایمان راوړو فرصت ورکړي، او دا د خدای د رحمت یوه بله بیلګه ده.