سورت زخرف — آیت 31

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• لَوْلَا: ولې نه، که نه.
• نُزِّلَ: نازل کړل شي.
• الْقَرْيَتَيْنِ: د دوو ښارونو (مکې او طائف).
• عَظِيمٍ: لوی، مشر، د مال او جاه خاوند.

تفسیر:

دا آیت د مشرکینو د بې بنسټه اعتراض او عناد په اړه خبر ورکوي. کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته قرآن کریم نازل شو، نو د قریشو مشرکانو په استهزا او تعصب سره وویل: "که دا قرآن واقعاً د الله له لوري راغلی وی، نو ولې په یو داسې سړي باندې نه دی نازل شوی چې زموږ په نظر کې لوی او مشر وي؟" دوی په ځانګړي ډول د دوو ښارونو (مکې او طائف) د دوو مشهورو کسانو یادونه کوله: د مکې له مشرانو یو (ولید بن مغیره) او د طائف له سردارانو یو (عروه بن مسعود ثقفي). دوی دا خیال کاوه چې رسالت یوازې د مالداره او باوجاهه کسانو حق دی، او دا چې محمد صلی الله علیه وسلم یتیم او له دوی په نظر کې بې وزله و، نو دوی یې د رسالت وړ نه ګڼه. دا خبره د دوی د جهل، تکبر او د حق د منلو څخه د تېښتې ښکارندویه وه، ځکه چې دوی د نبوت معیار په مال او جاه کې ګڼه، نه په تقوا او د الله په انتخاب کې.

فایدې:

• دا چې نبوت او رسالت د الله تعالی په انتخاب پورې تړلی دی، نه د بندګانو په خوښه او معیارونو. الله تعالی خپل رسولان د خپل حکمت له مخې غوره کوي، که هغه غریب وي یا شتمن، یتیم وي یا مشر.
• د مال او جاه درلودل د فضیلت معیار نه دی؛ بلکې د الله په نزد عزت یوازې په تقوا او ایمان سره دی.
• مشرکانو د حق د منلو پر ځای په بې بنسټه اعتراضونو او عذرونو لاس اچوه، چې دا د هر هغه چا حالت دی چې غواړي له حق څخه تېښته وکړي.
• دا آیت د رسول الله صلی الله علیه وسلم د رسالت صدق ثابتوي، ځکه چې که دا قرآن د بشر خبره وه، نو د داسې کسانو په اړه به یې دا ډول ښکاره حقیقت نه و ویلی چې دوی یوازې د مال او جاه له امله یې رد کړ.